Jeugdige ‘Dido and Aeneas’

Hervertellen van opera’s voor een jong publiek, dat wil het jonge Haarlemse operagezelschap The Fat Lady. De naam is ontleend aan het gezegde It ain’t over till the Fat Lady sings – de archetypische prima donna. Vorig jaar ging Glucks Orfeo ed Euridice, dit jaar is er Dido and Aeneas (1688) van Henry Purcell. De mythische opera van slechts een uur gaat over de Carthaagse koningin Dido en de Trojaanse prins Aeneas. Hij verlaat haar om Rome te stichten, Dido sterft van verdriet. Haar treurzang When I am laid in earth is een van de geliefdste operamelodieën.

Het hervertellen leidt tot forse ingrepen: de kwaadwillige tovenares en haar entourage vallen samen met de hofhouding van Dido, haar zuster Belinda krijgt de nieuwe rol van verteller. De mooi ogende voorstelling speelt rond het prima authentieke orkestje van artistiek leider en klavecinist Tamir Chasson. Hij vroeg celliste Frances-Marie Uitti om drie nieuwe tussenspelen, prachtig en stijlvol op basis van Purcells Fantasia’s voor strijkers.

De gestileerde choreografie maakt het verhaal en personages lastig te begrijpen, lezing vooraf van het programmaboekje is essentieel. De jonge cast van Nederlandse of hier opgeleide buitenlandse zangers voldoet. Rick Zwart (Aeneas) maakt indruk, hoewel hij weinig zingt. Eva Kroon (Dido) zorgt voor het treurige slot.