Duct tape, nootjes en suiker

Vlak voor we de trein instapten op Ede-Wageningen, zag ik je voor het eerst. Wat een leuke jongen! Je droeg een korte broek met een leuk ruitje, had een donkergekleurde rugzak bij je en je hebt bruine ogen. Ik droeg een donkerrood hemdje met een blauw-wit vest. Je was aan het bellen, het gesprek ging over nootjes en crème. Wat een raar onderwerp, dacht ik. Ik hield de deur voor je open en je kwam nog naast me zitten ook! Als je klaar was met bellen, zou ik je vragen waar het gesprek over ging, maar ik durfde niet meer. Gelukkig was jij wel zo dapper om mij aan te spreken. Het gesprek was heel gezellig. Over duct tape, nootjes en suiker – waar jij niet zo van houdt. Helaas moest je er in Arnhem uit en waren we beiden niet dapper genoeg om naar namen te vragen. We komen allebei vaak op station Ede-Wageningen, maar wachten op toeval kan zo lang duren… Misschien dat we via deze manier toch nog achter elkaars namen komen!