Chicharito in voetsporen ‘Hugol’

De Mexicaanse aanvaller Javier Hernández werd gisteren de held bij Real Madrid. Zoals dertig jaar zijn landgenoot Hugo Sánchez zo vaak was.

Javier Hernández viert zijn doelpunt waarmee hij Real Madrid in de halve finales van de Champions League bracht, ten koste van stadgenoot Atlético. foto Paul White/ap

„Chicharito! Chicharito!” De bijnaam – ‘het erwtje’ – van de Mexicaanse matchwinnaar Javier Hernández (26) galmde vanaf zijn treffer in de 88ste minuut lang na in Madrid. In het kolkende Santiago Bernabéu bij zijn publiekswissel, in de straten van de sjieke wijk Chamartín en in de metro’s, treinen en vliegtuigen die het uitzinnige publiek weer verspreidden over stad, land en wereld.

De return in de kwartfinales van de Champions League tussen Real en Atlético (1-0) gaat de geschiedenis in als La gran noche de Chicharito. Zijn ‘grote avond’ leverde ‘de Koninklijke’ een plaats in de halve finales op. Juventus bereikte gisteravond eveneens de laatste vier na een 0-0 gelijkspel bij Monaco. De loting is morgen.

In aanloop naar de 273ste editie van de Madrileense stadsderby was het sterrenelftal van Carlos Ancelotti door verschillende redenen met Marcelo, Lukas Modric, Gareth Bale en Karim Benzema vier belangrijke vaste krachten kwijtgeraakt. De Italiaanse coach had slechts een paar dagen de tijd om wisselspelers klaar te stomen die Real Madrid aan een minimale overwinning moesten helpen na de 0-0 in de heenwedstrijd. Op de trainingen ging alle aandacht uit naar Asier Illaramendi en Hernández. Respectievelijk spelmaker en spits.

Voor beiden zou het duel een kans bieden zichzelf te profileren op het hoogste podium. Illaramendi – in 2013 voor veertig miljoen euro als duurste Spanjaard van Real ooit overgenomen van Real Sociedad – had nog nooit geschitterd in een topduel. Hernández – gehuurd van Manchester United – moest het doen met invalbeurten. Het vooruitzicht van een hoofdrol bij een topaffiche had een verlammende werking op Illaramendi, maar maakte een oergevoel los bij Hernández. De middenvelder begon op de bank, de aanvaller in de basis.

Vanaf de eerste minuut spatte de gretigheid ervan bij Hernández, die dit seizoen in vijf eerdere duels in de Champions League nog niet had gescoord. Spitsen leven nu eenmaal van doelpunten. Hernández moest het nu samen met wereldster Cristiano Ronaldo opnemen tegen Diego Godin en Miranda. Eén van de beste centrale verdedigingsduo’s van Europa.

Het was aandoenlijk te zien hoe graag Hernández beslissend wilde zijn op het veld waar zijn landgenoot Hugo Sánchez van 1985 tot 1992 een grote ster was. Hugol was vijf keer topscorer van Spanje en wist de Mexicanen gek van Real te maken. Op de stoffige veldjes in het Midden-Amerikaanse land deden jongetjes de goals en de salto’s van hem na. Voor Hernández, wiens vader (de erwt genoemd vanwege zijn groene ogen) en grootvader op hoog niveau voetbalden, geldt Sánchez nog altijd als voorbeeld.

De Mexicaanse gemeenschap in Madrid sloot Hernández afgelopen zomer direct in de armen. De tricots van Ronaldo, Bale en Benzema zijn het populairste bij de fans, maar vele latinos lopen vol trots met James of Chicharito op hun rug. Real Madrid heeft nu eenmaal fans uit alle delen van de wereld. Alsof iedere speler zijn eigen aanhang heeft. Hernández wilde hun zo graag laten zien dat hij tot de wereldtop hoort. De nummer 14 van Real kreeg na twaalf minuten de eerste kans van de wedstrijd, maar hij schoot in al zijn ijver in het zijnet.

Het leek er lang op dat Hernández met een reeks aan gemiste kansen juist de schlemiel van de avond ging worden. Een kopbal ging net naast, een schoot voorlangs en een knal werd gestopt door de uitblinkende Atlético-doelman Jan Oblak. Om moedeloos van te worden voor Hernández, die met emotionele gebaren zijn gevoelens deelde met zijn fans.

Hernández bleef op zoek gaan naar het ene doelpunt en zag een kwartier voor tijd Arda Turan met rood vertrekken. De Turkse spelmaker van Atlético gaf bij zijn aftocht de Duitse vierde official Marco Achmüller een tikje in het gezicht. Pure frustratie. Die werd alleen nog maar groter toen Hernández de bal vlak voor tijd na een pass van Ronaldo binnenschoof. Eindelijk was daar zijn moment van glorie. Illaramendi mocht in de 93ste minuut als invaller het feest in de schaduw van Chicharito meevieren.