Oprechte tranen van zieke heldin in magische wereld

De astmatische Anna maakt weinig vrienden als ze door haar adoptieouders naar het dorp wordt gestuurd om aan te sterken. Ze scheldt het gezellige dikkertje Noboko uit voor vet varken, waarna ze zichzelf vervloekt: waarom doet ze altijd zo lelijk en chagrijnig?

Liever tekent Anna stilletjes de verlaten villa aan de overkant van het moeras. Het spookt daar: soms ziet ze lichtjes achter een raam. Dus gaat ze op onderzoek uit en leert de blonde Marnie kennen, een meisje in ouwelijke jurk die haar meevoert in een schimmenwereld. Als er een echt gezin in de villa komt wonen, wordt het ingewikkeld.

Regisseur Yonebayashi is een kroonprins van maestro Miyazaki bij de Japanse animatiestudio Ghibli. Hij vertegenwoordigt niet de epische, maar eerder de huiselijke, introspectieve kant van Ghibli. De ziekelijke Anna, half levend in een magische realiteit, is een Miyazaki-heldin in de traditie van My Neighbor Totoro.

When Marnie Was There is veel sterker dan Yonebayashi’s kaboutertjesfilm Arrietty uit 2010, die zo sereen voortkabbelde dat slaappillen verder overbodig waren. Ook Marnie neemt haar tijd, maar betaalt terug met mooie plotwendingen, oprechte emotie en een finale vol verbaasde anime-ogen en biggelende tranen. Niets nieuws of verfrissends, maar hiermee kan Ghibli nog wel even vooruit.