Kittea of espurresso?

Vandaag opent het allereerste Nederlandse kattencafé: Kopjes in Amsterdam. Niet dat je er al heen kunt, de komende drie weken is het al helemaal volgeboekt. In het kattencafé kom je alleen met een reservering binnen.

Vanaf vandaag serveert Lenny Popelier kittea, cattaccino, espurresso en een onbeperkte hoeveelheid kattenkopjes. ‘Kopjes’ in Amsterdam is officieel geopend en daarmee is het eerste Nederlandse kattencafé een feit. De naam blijkt geen loze belofte; het eerste wat je bij binnenkomst krijgt is een kopje. „Dit is Midori, een kleintje nog. Ze is negen maanden oud en heel brutaal”, zegt eigenaresse Popelier (31). Ze stelt alle zeven katten voor: de zusjes Tiny en Eleonore, broer en zus Horus en Rosie, moeder Maan met zoon Dilla en hondsbrutale Midori die inmiddels in de schoudertas is geklommen.

Voor de mensen zijn er kattenschilderijen, kattenbeeldjes, kattenboeken en kattentheepotten maar ook goede koffie, red velvet cake en speltboterhammen met hummus. Voor de poezen zijn er designmandjes, drinkfonteinen, kartonnen grachtenpandjes, klimtakken en een heuse loopbrug.

Ook je kat met hartruisje is welkom

Eenmaal aan tafel klinkt luid gemiauw, Horus wil op schoot. Pas als hij goed en wel tegen Popelier aan ligt, kan ze verder praten. „Horus heeft een hartruisje, dat is verder niet zo ernstig maar wel iets om op te letten”, vertelt Popelier. Er blijken meer ‘zorgenkindjes’ te zijn: zwarte kater Dilla krijgt elke dag insuline-injecties omdat hij suikerziekte heeft en het jongste poesje Tiny heeft maar één oog. Popelier: „Ik vond het belangrijk om asielkatten te adopteren voor Kopjes om ze zo een veilig thuis te geven. Juist ook de katten die iets mankeren en daardoor minder makkelijk een baasje kunnen vinden.”

Voor Lenny Popelier staat het welzijn van de katten voorop. Daarom zijn er huisregels waar de bezoekers zich aan moeten houden. Zo mag een slapende kat niet worden gewekt, mogen de katten niet worden gevoerd en is optillen of fotograferen met flits verboden. Om de rust te bewaken worden maximaal twintig gasten tegelijk binnengelaten. Een spontaan bezoek is er dan ook niet bij: vooraf moet online worden gereserveerd, drie euro entree worden betaald en na maximaal twee uur is het tijd voor een nieuwe bezoekersronde. Als de poezen even genoeg van de mensen hebben, kunnen ze zich terugtrekken. Er zijn speciale cat sized-openingen in de muur gemaakt die leiden naar een aparte ruimte waar geen gasten komen. „De katten zijn hier de baas”, zegt Popelier.

Is dit commerciële uitbuiting?

Er is ook kritiek op het kattencafé. Marcellina Stolting is al twintig jaar kattengedragstherapeute en heeft haar twijfels bij het concept. „Ik vind dat katten in een kattencafé commercieel worden uitgebuit. Een kat is meer dan een aaiobject voor mensen. Als kattengedragstherapeuten willen wij juist het belang van de kat centraal stellen.” Volgens Stolting zou een kat veel liever in een weiland muizen jagen dan de hele dag in een café zitten.

„Katten zijn gedomesticeerde dieren”, zegt Popelier. „Een weiland voor elke kat lijkt mij niet realistisch, dan zou niemand in de stad meer een kat kunnen houden.” Popelier vertelt dat al het personeel van Kopjes veel ervaring heeft met katten. „Er werkt hier iemand die dierverzorging heeft gestudeerd en iemand die op de Poezenboot heeft gewerkt.” Marcellina Stolting is opgelucht te horen dat veel katten in het café familie van elkaar zijn en dat er voldoende ontsnappingsmogelijkheden zijn. Onverwante katten die samenleven krijgen eerder stress en willen niet geaaid worden, legt Stolting uit.

Tijdens haar wereldreis bezocht Popelier een kattencafé in Tokyo. „Ik dacht direct: misschien kan ik dat ook in Amsterdam opstarten.” Het kostte Popelier twee jaar om haar plan te verwezenlijken. Ze schreef een ondernemingsplan en startte een crowdfundingsactie waarmee ze ruim 30.000 euro ophaalde. „Mensen waren meteen heel enthousiast”, zegt Popelier. Binnen een dag had ze 1.000 volgers op Facebook, inmiddels zijn het er 15.000. Door haar achtergrond in media en communicatie wist Popelier goed hoe ze het concept op sociale media kon pluggen. „Katten zijn populairder dan ooit door filmpjes en memes op internet, dat heeft zeker geholpen.”

Een kattencafé heb je zomaar niet

„Er komt nog best veel bij kijken”, zegt Popelier. Zo moest er naast een horecabestemming ook ruimte zijn voor verschillende vertrekken om aan de regels van de Nederlands Voedsel- en Warenautoriteit te kunnen voldoen. „Waar eten wordt bewaard en bereid, mogen geen katten komen bijvoorbeeld.”

Na een uitgebreide verbouwing is het kattencafé zowel functioneel als stilistisch verantwoord. Er staan vintage rotanstoeltjes en bruingestreepte seventiesbanken. „Ik heb veel tweedehands meubels gekocht en natuurlijk overal poezenspullen verzameld.”

Popelier heeft al 600 reserveringen binnengekregen en zit de komende drie weken helemaal volgeboekt. Wie een bezoek aan Kopjes wil brengen, kan het beste ruim van te voren op de website reserveren. „Doordeweeks en in de ochtend heb je het meeste kans op een plekje”, zegt Popelier. Tenminste, zolang er geen luie kater op je stoel gaat liggen.