Boris is overal, behalve in zijn eigen Uxbridge

Burgemeester van Londen op weg naar premierschap

Boris Johnson in december met scholieren in de wijk Ealing

Zeg ‘Boris’ en men begint in Uxbridge, de laatste halte van de Metropolitan-metrolijn, te glimlachen. Niet dat ze hun kandidaat voor het Lagerhuis zelf de afgelopen weken hebben gezien. „Maar ik heb gehoord dat hij overal is”, zegt de 20-jarige wiskundestudent Poojah Sharma. Vriendin Gabby Burn, een 19-jarige studente ruimtevaarttechniek zegt: „Hij is altijd op het nieuws.” En allebei: „Hij heeft van dat grappige haar.”

„Hij is hyperintelligent. Zijn bekendheid zal Uxbridge goeddoen”, zegt de 48-jarige osteopaat Bash Kaifi. Ook hij is de Lagerhuiskandidaat nog niet tegengekomen. De 65-jarige Carole Jacobs ook niet. Berustend zegt ze: „Uxbridge is voor hem een opstapje.”

Zeg ‘Boris’ en dat zijn de antwoorden die je krijgt over Boris Johnson. De man die niet alleen burgemeester van Londen is, maar ook hoopt over twee weken opnieuw in het Lagerhuis te belanden. En daarna zou hij premier kunnen worden, of in elk geval leider van de Conservatieve Partij, voorspelt zelfs de man die beide functies nu heeft, David Cameron.

De eerste horde – gekozen worden – lijkt geen probleem. Uxbridge and South Ruislip, in Noordwest-Londen is een Conservatief bolwerk: in 2010 kreeg de partij 48 procent van de stemmen. Zo veilig Conservatief is het er, dat Johnson zich er amper hoeft te vertonen. Van de drie debatten tussen de kandidaten woonde hij er één bij.

Tot ongenoegen van de anderen. Labours Chris Summers twittert regelmatig dingen als: „Ik heb vandaag zeven uur lang op deuren geklopt. Heeft iemand @BorisJohnson gezien vandaag? Dacht het niet.” En Mike Cox, kandidaat van de LibDems retweette een foto van Johnson in Chiswick, in het zuidwesten van Londen, met de woorden: „Goed, hij komt dichterbij, maar nog steeds NIET in Uxbridge.”

Johnson is wel op campagne, alleen niet vaak in zijn eigen kiesdistrict. De Conservatieven, benauwd over de peilingen die nog altijd wijzen op een nek- aan-nekrace, zetten hem in andere districten in, waar winst allerminst zeker is. Hij is een beroemdheid: iedereen wil met hem op de foto, hij wordt met gejuich begroet, en trekt ook kiezers die niet Conservatief zijn. In de partij vragen sommigen zich af waarom Johnson niet nóg meer wordt inzet.

Dat zou in Uxbridge voor scheve ogen zorgen. Want wat vrijwel iedereen ook zegt, is dat men zich zorgen maakt over hoe Johnson al zijn functies straks gaat combineren. Naast burgemeester – en dat is hij nog tot mei volgend jaar – is hij columnist voor The Daily Telegraph, en schrijft hij boeken. In het Verenigd Koninkrijk zijn de volksvertegenwoordigers in de eerste plaats ook dat: iedere vrijdag houden ze spreekuur, en horen ze problemen van kiezers aan.

„Hij zal niet praktijkgericht zijn", voorspelt T-shirtmaker Scott Balcony. „Ook nu, tijdens de campagne, is hij meer van de fotomomenten dan van het kloppen op deuren. Maar hij zal niet incompetent willen lijken, dus het komt vast goed."

Aan Johnsons kansen twijfelt Balcony niet. Zijn eigen niet-wetenschappelijke streekproef heeft al uitgewezen hoe populair de burgemeester is. Toen Johnson zijn kandidatuur aankondigde, maakte hij twee T-shirts: ‘Uxbridge Says No to Boris’ en ‘Uxbridge Says Yes’. Balcony heeft er evenveel verkocht. „En als je bedenkt dat de nee-stem is verdeeld over meerdere partijen, dan wint Boris.”