Bekering van dochter treft ouders hard

Haar bekering tot christendom geeft seizoen 2 van The Americans ideologische diepte.

In het tweede seizoen van The Americans zetten Philip en Elizabeth, Russen die op jonge leeftijd naar de VS gingen en zich voordoen als Amerikanen, hun spionnenwerk voort. Dat is andermaal een feest van snorren, baarden, pruiken, complotten en intriges én van een nostalgische terugblik op de jaren tachtig. Het is 1986, de Koude Oorlog is in volle gang, Reagan is president. In het eerste seizoen was de dramatische component het loyaliteitsconflict tussen Philip, die zich afvroeg of de wereld die hij bestreed wel zo slecht was, en Elizabeth, de hardliner, die haar idealen over een betere wereld verdedigde.

In seizoen 2 verschuift dit ideologische conflict naar ouders versus oudste dochter, de veertienjarige Paige, met flair gespeeld door Holly Taylor (1997). Philip en Elizabeth hebben twee volledig Amerikaanse kinderen, die niets weten van de afkomst of aard van hun ouders. Paige wantrouwt steeds vaker de afwezigheid en het stiekeme gedoe van haar ouders. Ze gaat op onderzoek uit.

Via een vriendin sluit het meisje zich aan bij een zang- en dansgroep van een kerk. Ze gaat de Bijbel lezen. Het stugge meisje leeft op. Maar Philip en Elizabeth treft het in het hart. Dit kunnen ze niet meer afdoen met obligaat mopperen, zoals ze deden over het verwende en materialistische gedrag van hun kinderen. Als Paige haar vader een leugenaar noemt, schreeuwt hij: „Je respecteert Jezus, maar ons niet?!” Ironisch hoogtepunt: Elizabeth die stelt dat ze niet wil dat de kerk haar dochter hersenspoelt met giftige ideeën. Ze beseffen wat voor offer ze brengen. Niet alleen geven ze hun eigen leven ze op: ze kunnen ook hun kinderen niet opvoeden zoals ze dat zouden willen.

Deze spionnenserie is niet alleen stijlvol en enerverend, hij komt ook op nieuwe manieren tot de aloude vraag hoe we onze identiteit bepalen.