‘Code 010’ legt knap ware verhalen bloot

Foto Sanne Peper

Vijfentwintig man en een Jack Russell: dat is het opsporingsteam van de Rotterdamse haven. Terwijl er jaarlijks zeven miljoen containers worden verscheept en maar een fractie van de invoer wordt onderzocht, wordt er toch nog 9000 kilo cocaïne onderschept. De rest snuiven we op.

De eerste aflevering van vierdelige toneelserie Code 010 gaat over smokkel in de haven. „True story”, zegt Sadettin Kirmiziyüz, die ook de regie doet. Hij vertelt dat hij in de haven met betrokkenen sprak en op zoek ging naar achtergronden. Vervolgens glijdt het vijftal acteurs soepel het verhaal in over de kraanmachinist die zich laat betalen om smokkel mogelijk te maken.

Het glashelder gebrachte, rechtlijnige plot wordt uitmuntend uitgevoerd door de acteurs, die twee rollen spelen, en in en uit hun rol stappen om te vertellen hoe ze bijvoorbeeld een echte hoerenmadam in de gevangenis opzochten.

Nasrdin Dchar laat zien met wat voor gemak hij acteert. Met een bitje in en met Brabants accent speelt hij de crimineel die de kraandrijver bedreigt als het misgaat. De slungelige losheid die hij voorwendt doet hem langer lijken, en echt gevaarlijk. De Vlaamse Alejandra Theus schakelt indrukwekkend tussen zichzelf, echtgenote van de kraandrijver en hoerenmadam Jacky, die tevergeefs probeerde snel rijk te worden.

Met tv-serie The Wire, die Kirmiziyüz inspireerde, heeft Code 010 gemeen dat het verborgen verhalen blootlegt. De sfeer verschilt nogal: Code 010 is prettig transparant en relaxed theater, mede dankzij de indringende live gespeelde muziek en een bouwkeet die pirouettes kan draaien.