Belofte Lawson dient zich aan met bliksemkracht

Met bliksemkracht heeft zich weer een nieuwe belofte aangediend: zanger Jarrod Lawson, een Amerikaanse dertiger uit Portland, Oregon. Uit het niets kwam zijn fraaie, ambitieus zelf geproduceerde debuut met kraakheldere soul en Weather Report-achtige fusionjazz met elementen uit de funk, gospel en latin. Nu is er een Europese tournee, straks ook North Sea Jazz.

Het talent van Lawson is ontegenzeggelijk. Als kind raakte hij struinend door de platenkast van zijn vader verknocht aan de muziek van Stevie Wonder; hij drumde voor hij aan de piano begon. Maar het is vooral zijn stem die ogenblikkelijk raakt: een breed dragende tenor die smelt, druipt en krult.

Aan de piano in de Rotterdamse club Bird had Lawson weinig tijd nodig om te overtuigen. In een energieke show vol vloeiende muzikaliteit ging Lawson zijn album af, bijgestaan door zijn band The Good People met twee zangeressen. Het publiek droeg hem op handen en suste zelf storende praters in de massa weg – wat de zanger dankbaar deed opmerken hoe zelden zoiets voorkomt bij zijn Amerikaanse optredens.

Zijn melodische, met harmonische koortjes gelardeerde soul was bevlogen en echode grote soulnamen als Donny Hathaway, een vroege Al Jarreau en Stevie Wonder. Een spirituele en religieuze insteek was de nonchalante rode draad, al lagen zijn lessen er in Sleepwalkers duidelijk bovenop. Wel is er nog werk te doen aan de spanningsboog in zijn optreden. De cover van de door hem bewonderde Britse nu-soulartiest Lewis Taylor was een welkome afwisseling.