Yuri gaat door tot dejackpot valt

Ringenspecialist Yuri van Gelder staat zaterdag in de finale bij de EK in Montpellier. Zijn doel? Hij wil eindelijk eens vlammen op de Olympische Spelen.

Yuri van Gelder heeft de Road to Rio al uitgetekend: ‘Ik ga nog één keer vol voor goud.’ Het staat geschreven op zijn website. Ontwapenend die ambitie. Ook een tikje hoogmoedig van een turner die al zes jaar geen kampioenschapsmedaille meer heeft gewonnen. Sterker, een sportman die nog nooit heeft deelgenomen aan Olympische Spelen. Hoe reëel is zijn wens? Maar vooral: hoe goed is Van Gelder nog?

Zelf kent de bijna 32-jarige turner geen twijfel. Van Gelder schaart zichzelf nog steeds bij de acht beste ringenspecialisten ter wereld. Dat hij sinds 2009 voortdurend naast medailles heeft gegrepen, waren grotendeels typische gevallen van pech. Vindt hij. Net dat stapje bij de afsprong of net die paar tienden van een punt aftrek bij een wiebeling.

Cocaïneverleden

Maar waarom viel de jurering sinds 2009 nooit eens in zijn voordeel uit? Er is gesuggereerd dat het met zijn cocaïneverleden te maken heeft. Een vlekje dat bij de beoordeling nét in zijn nadeel zou uitpakken. Een op het oog reële hypothese, want geen toestel waar de verschillen zo gering zijn als aan ringen. De rangschikkingen worden door tienden van een punt bepaald.

Van Gelder gelooft evenwel niet in afkerige juryleden. Evenmin zijn trainer Bram van Bokhoven. Een mening die wordt gestaafd door het Nederlandse internationale jurylid Vincent Reimering. Hij zei vorig jaar in deze krant: „Je kunt het niet uitsluiten, maar ik heb nooit een jurylid over het cokeverleden van Van Gelder gehoord. Yuri is simpelweg voorbijgestreefd.”

Die conclusie lijkt de juiste, want nadat Van Gelder in 2010 was teruggekeerd van zijn dopingstraf van één jaar, was hij niet meer The Lord of the Rings, niet meer het baasje dat tussen 2005 en 2009 elk jaar garant stond voor een medaille op een groot kampioenschap. Hij vergaarde in zijn succesperiode vier Europese en één wereldtitel plus een zilveren WK-medaille. En passant werd van Gelder in 2005 ook nog gekozen tot Sportman van het Jaar. Bij zijn terugkeer bleek de hiërarchie gewijzigd; Van Gelder was teruggevallen tot de subtop. Dat was slikken. Maar hij heeft zich er niet aan kunnen ontworstelen.

Ruiken

Zijn achilleshiel is de afsprong. Die is te eenvoudig. Ieder jurylid weet dat, zei Reimering. Met andere woorden: als Van Gelder zijn afsprong niet opwaardeert, zal hij maximaal aan de medailles blijven ruiken. Aan de vertrouwde dubbel gestrekte salto zal hij een schroef moeten toevoegen, of Van Gelder dat nu leuk vindt of niet. „Want het kost veel inspanning een element dat je miljoenen keren hebt uitgevoerd te veranderen, zeker op wat oudere leeftijd”, erkent Van Bokhoven, die eraan toevoegt dat de ringenspecialist geen keus heeft. „Als hij weer wil meedoen om de medailles zal Yuri wel moeten.”

Was het alleen maar die afsprong. Ook zijn oefening heeft Van Gelder noodgedwongen moeten aanpassen. Omdat hij vorig jaar met schouderklachten terugkeerde van de EK in Sofia.

De turner heeft problemen met wat Van Bokhoven „de elementen onder de ringen” noemt; dan staat de biceps extreem onder spanning. Die worden vervangen door „elementen boven de ringen”, die risicovol zijn vanwege balansverstoringen, maar wel de biceps ontlasten. „Het niveau van zijn oefening is gelijk gebleven, maar Yuri zal voor een beter eindresultaat netter moeten turnen. In combinatie met een verbeterde afsprong hopen we op terugkeer op het podium.”

Vooralsnog zijn alle vernieuwingen het geheim van de trainingshal, want op de EK, dit weekeinde in Montpellier, houdt Van Gelder vast aan de oude patronen. Hij haalde donderdag de finale, die zaterdag staat gepland. Hij kwalificeerde zich als nummer zes en heeft een wazig uitzicht op een podiumplaats. Tenzij de jury een milde dag heeft. Dan kan Van Gelder na zes jaar weer een medaille winnen. De turner zou dan door het dolle heen zijn. „Wat ik dan doe? Hier dwars door het plafond springen.”

Vriendin Katarina

Prijzenswaardig dat optimisme van Van Gelder. Maar in hoeverre wordt zijn leeftijd een belemmering? Op geen enkele wijze, beweert de turner. Hij herstelt langzamer, maar „ik denk dat mannen tussen de 30 en 40 jaar op hun sterkst zijn.” Stoppen is voorlopig geen optie. „Ik blijf doorgaan, omdat ik pertinent een keer naar de Olympische Spelen wil. Mijn droom blijft die gouden medaille.” Hij durft het zelfs al te hebben over de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. „Ik ga door tot de jackpot valt.”

Van Gelder is een liefhebber, iemand die ook bij tegenwind blijft zeilen. Want voor het inleveren van medailles heeft hij letterlijk een prijs betaald. De ringenspecialist leeft samen met zijn Braziliaanse vriendin Katarina in een appartementje in Den Bosch van zijn A-status, een salaris dat amper boven het minimumloon komt.

Samen met wat kleine sponsorinkomsten, kan Van Gelder zich redden. Ook op dat vlak zijn de gouden tijden voorbij, helemaal sinds hij niet meer een sportief uithangbord van De Lotto is. En met zijn demonstaties loopt het evenmin storm.

Daarom zoekt hij nieuwe wegen. Bedrijfspresentaties bijvoorbeeld. Want: „Na al die jaren wordt het tijd daar iets mee te doen. Ik heb een goed verhaal te vertellen.”