Column

Boudewijn: de vader van de Zoon van God

Boudewijn de Groot in ‘RTL Late Night’ .

Een van de meest gemaakte grappen op Twitter tijdens The Passion (EO/KRO) was dat niemand beter de rol van de Zoon van God had kunnen spelen dan Jim de Groot.

De status van vader Boudewijn de Groot (70), als aartsvader van het Nederlandstalige popchanson, is immers bijna godgelijk. Wat daarbij helpt is dat hij heel weinig op televisie verschijnt. Zelfs Ali B heeft hem nooit kunnen strikken voor Op Volle Toeren (AVRO-TROS), die reeks bewonderende hommages aan klassieke Nederlandse popsterren. Je kunt het je ook niet goed voorstellen, Boudewijn de Groot die een rapper omarmt na het beluisteren van een hiphopversie van Het Land van Maas en Waal.

Wel duikt de canon van De Groot en zijn tekstschrijver Lennaert Nijgh (1945-2002) de laatste tijd vaker op, misschien wel omdat er wederom andere tijden komen. De bezetters van het Maagdenhuis maakten een variant op Welterusten Mijnheer de President: „College van Bestuur, slaap zacht!”. En er reist een flowerpowermusical door het land, Onder de Groene Hemel, geheel opgebouwd rond het songbook van Boudewijn en Lennaert.

Al in vele interviews meldde De Groot dat werk zelf echt niet meer te willen vertolken. Maar er is voor het eerst in zeven jaar wel een album met nieuw werk van de meester, Achter Glas. De kranten staan vol met vraaggesprekken en gisteren trad hij op in RTL Late Night, waar hij zelfs een korte versie van Jimmy, beter bekend als Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser, speelde en zong, op speciaal verzoek van Humberto Tan.

Nog steeds is de zanger met zijn halflange grijze, aan de bovenkant dunner wordende haren, het schoolvoorbeeld van babyboomer cool. Eerder goedmoedig dan minzaam laat hij zich de andere onderwerpen aan tafel welgevallen. Hij ontkent met klem, tijdens een item over corrigerende tikken en het heil van een strenge aanpak van kinderen, dat hij zelf liberaal zou zijn opgevoed. In de jaren 50? Kom op, daar was zijn hele oeuvre juist een reactie op.

God moet eigenlijk niet mee willen praten in een talkshow. Maar je kunt je toch ook niet een leven lang terugtrekken in een grote regenton, zoals Greta Garbo of Marlene Dietrich? Paul McCartney en Bob Dylan blijken ook gewone mensen, die nog wel eens met meer of minder succes een nieuwe plaat maken of een concert geven. De Groot wil zelfs volgend jaar een tour gaan doen met twee andere vaderlandse poplegendes, Henny Vrienten van Doe Maar en George Kooymans van Golden Earring. Met nieuwe nummers....

Tegen het einde van het gesprek bleek God zelfs televisie te kijken. Weerzien, een van zijn nieuwe liedjes, bleek niet te zijn geïnspireerd door een eigen oude liefde, maar door een scène van Loes Luca en Kees Hulst in een rolstoel, in ’t Spaanse Schaep (KRO). Die reeks leunt vooral op de nieuwe jasjes voor overbekende Nederlandstalige popnummers. En zo is de cirkel rond.