Knal komt van plotse holte in gewricht

De luide knak bij het vingerkraken klinkt bij het ontstaan van een ‘lege ruimte’ in de gewrichtsspleet. Níet als die ruimte implodeert. Het is holtevorming die je hoort, geen implosie. Met filmpjes van MRI-opnamen (3 beeldjes per seconde) hebben Canadese onderzoekers een oud meningsverschil opgelost. Ze publiceerden er gisteren over in PLOS ONE.

Dat de knal door holtevorming ontstaat was al de conclusie van het eerste gedegen onderzoek naar knokkelkraken, in 1947. De Britse artsen J.B. Roston en R.W, Haines trokken met toenemende kracht aan vingers, maakten röntgenfoto’s van het gewricht tussen vinger en middenhandsbeentjes, en beschreven het plotselinge uit elkaar gaan van de botjes en hoeveel kracht (gewicht van 7 kilo) er nodig was om te knakken.

In 1971 werd die holteknaltheorie weggeblazen door Britse collega’s. Bij scheepsschroeven die krachtig door water draaien ontstaan belletjes door onderdruk. Die imploderen met donderend geraas en veroorzaken schade aan de schroef. Deze cavitatie gebeurt ook in knakkende vingergewrichten, was de nieuwe theorie.

MRI laat veel duidelijker dan röntgen zien wat er in de gewrichtsruimte gebeurt. De lege ruimte in het gewricht blijft lang na de knak bestaan. Niks cavitatie.