Met weinig middelen toch een volwassen film

Herinnering en vergeetachtigheid liggen dicht bij elkaar in Lilting, het intelligente, semi-autobiografische debuut van de Engels-Cambodjaanse filmmaker Hong Khaou. De film richt zich op de relatie tussen een oudere Chinees-Cambodjaanse vrouw in Londen, die geen woord Engels spreekt, en een jonge Engelsman die allebei om een verloren geliefde treuren. Haar zoon en zijn minnaar.

Moeder Junn woont al enige tijd in een bejaardentehuis, waar ze in haar gedachten een eigen versie van haar leven heeft geconstrueerd waarin haar zoon niet van haar is afgenomen. Niet door de dood. Niet door haar gedachten, die steeds verder versluierd raken door alzheimer. Maar ook niet door zijn vriend Richard, van wie ze misschien weet maar ook ontkent dat hij zijn partner was. Ze kan vanuit haar traditionele achtergrond de homoseksualiteit van haar zoon maar moeilijk accepteren.

Lilting werd voor een bedrag van slechts 150.000 pond (ruim 200.000 euro) gemaakt in het kader van een stimuleringsprogramma voor talentvolle jonge Engelse filmregisseurs. Ter vergelijking: voor een dergelijk project van het Nederlands Filmfonds, De oversteek, is 900.000 euro per film beschikbaar. Met die geringe middelen is Lilting toch een heel volwassen film geworden. De acteurs Cheng Pei-pei (Crouching Tiger, Hidden Dragon) en Ben Whishaw (de nieuwe Q uit de Bond- films) weten emotioneel intense rollen neer te zetten. Vooral Whishaw wordt niet voor niets geroemd als een van de grote talenten van zijn generatie. Hij brengt de lichte ondraaglijkheid van Lilting precies in balans.