Zoeken naar alternatief voor Gronings gas nu nog urgenter

De aardgaswinning bij het Groningse Loppersum wordt teruggebracht naar ‘waakvlamniveau’. Dat is de consequentie van een uitspraak die de Raad van State gisteren heeft gedaan. Die mag worden beschouwd als een voorlopige overwinning voor de Groningse actievoerders en de Statenleden die zich tot de bestuursrechter hadden gewend om een besluit van minister Henk Kamp (Economische Zaken, VVD) aan te vechten.

Een voorlopige overwinning, want het besluit van de minister is geschorst, niet geschrapt. Bovendien mag de gaswinning elders in het Groningerveld doorgaan en kan de gaskraan in Loppersum zonodig toch verder worden opengezet. Het wachten is op een diepgaandere behandeling van de zaak in het najaar.

Toch is het vonnis van de voorzieningenrechter bijzonder. Het is voor het eerst dat de overheid en gaswinningsbedrijf NAM op deze manier een halt wordt toegeroepen. Logisch is dat oordeel ook, als uitvloeisel van het standpunt dat minister Kamp zelf eerder deze maand verkondigde: de veiligheid van de Groningers staat nu voorop. Dat was in een reactie op een rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, die had geconcludeerd dat juist dat belang van de bewoners jarenlang was verwaarloosd.

De vraag is nu wat het veiligst is. Leidt vermindering van de productie inderdaad tot minder aardbevingen, waar het wel op lijkt? Het is te hopen voor de bewoners. En verschuift het probleem met het toedraaien van de kranen op vijf clusters bij Loppersum niet tot een verhoogd risico elders in Groningen?

Bovenal kan het besluit van de Raad van State, hoe voorlopig het oordeel ook is, alleen maar een stimulans zijn voor minister Kamp, en met hem het hele kabinet, om voortvarend werk te maken van het zoeken naar alternatieven voor de gaswinning in Groningen. Daar hebben zijn voorgangers, van wie de CDA’ers Maxime Verhagen en Maria van der Hoeven de meest recente waren, te weinig werk van gemaakt. Kamp heeft aangekondigd nog dit jaar met een onderzoek te komen wat de gevolgen zullen zijn als Nederland meer afhankelijk wordt van geïmporteerd gas. Enkele zijn te raden: minder inkomsten op de rijksbegroting en de geopolitiek ongemakkelijke situatie dat invoer van meer Russisch gas dan moeilijk te vermijden zal zijn. Wie meent dat de veiligheid van de Groningers voorop hoort te staan, zal dit onder ogen moeten zien.

En dan is dat nog maar een tussenstap als het kabinet serieus werk maakt van zijn officieel geformuleerde streven naar een CO2 -neutrale energievoorziening op lange termijn. Dan is vermindering van de aardgasproductie in Groningen maar een eerste stapje.