‘Paul is heel goed, en dat weet hij zelf ook’

De producent probeert opnieuw een dure film met een lastige regisseur van de grond te tillen: de verfilming van ‘De stille kracht’ van Couperus. „Indo's zijn zo geassimileerd, daardoor is veel cultuur verdwenen.”

Rien Zilvold

Niet alle films die veel geld kosten zijn goed, maar geld kan wel helpen om een film beter te maken. Zoals Paul Verhoevens Zwartboek dat ik produceerde – de duurste Nederlandse film aller tijden. Ik ben alweer bezig met een heel duur project: De Stille Kracht, naar het boek van Louis Couperus, ook weer met Paul Verhoeven als regisseur.

„Het verhaal speelt eind 19de eeuw en gaat over een resident, een soort bestuurder in een stadje in Nederlands-Indië. In die tijd vond er een heroriëntatie op de islam plaats, Indonesiërs gingen op hadj naar Mekka, dat zorgde voor steeds meer verzet tegen het Nederlandse bestuur. Het brengt de resident steeds meer in de problemen. Ondertussen gebeuren in zijn omgeving onverklaarbare zaken, dingen die te maken hebben met guna guna, zwarte magie.

De Stille Kracht was ook een tv-serie in de jaren zeventig. Ik was toen een puber. Iedereen zat voor de buis. Niet in de laatste plaats om de douchescène van Pleuni Touw.

„Tot mijn twintigste was ik nog nooit in Indonesië geweest. Mijn moeder is Chinees-Indonesisch, ik heb lang gezocht naar een project dat die twee culturen samenbrengt. Ik vind het jammer dat er zo weinig films over het land zijn gemaakt. Indo’s zijn zo geassimileerd, ze zijn Nederlandser dan de Nederlanders. Daardoor is hier veel cultuur verloren gegaan, behalve het eten.

„De film maak ik opnieuw met Paul Verhoeven. Daar heb ik wel heel lang over na moeten denken. Voor, tijdens en lang na de release van Zwartboek hadden we conflicten. Ik heb hem een keer een mail gestuurd van drie pagina’s over vertrouwen. Paul zal het zelf nooit zeggen, maar hij is heel wantrouwig. Ik wilde een onaffe versie van Zwartboek aan de directeur van het filmfestival van Venetië laten zien. Hij siste dat het allemaal mijn schuld zou zijn als we niet werden geselecteerd. Ik probeerde uit te leggen dat we anders sowieso niet werden geselecteerd; de film was na de deadline pas klaar. Onze ruzies gingen wel snel weer over. In Berlijn sloeg hij een keer keihard de deur achter zich dicht, maar tien minuten later kwam hij weer lachend binnen.

„Paul is ontzettend goed. Dat weet hij ook. Als we de financiering rond krijgen, wordt De Stille Kracht een geweldige film. In mijn dromen casten we Scarlett Johansson of Ralph Fiennes. Maar dat zit er niet in, het is een Nederlandse film. Wie wel? Acteurs zoals Carice van Houten, Gijs Scholten van Asschat en Michiel Huisman zijn geweldig. Maar er zijn er meer. Ik zeg verder niks. Een voetbaltrainer vertelt van tevoren ook niet wie hij wil opstellen.”