Zoon van Cubanen is golden boy, maar geen verbinder

Presidentskandidaat VS

Rubio is een charismatische campagnevoerder, maar kan hij de Republikeinen binden?

Marco Rubio schrikt niet terug voor een beetje pathos. Voor de officiële aankondiging van zijn presidentskandidatuur gisteravond koos hij de Freedom Tower in Miami. Dat is de wolkenkrabber waar in de jaren zestig Cubanen werden geregistreerd die vanuit Castro’s Cuba in de VS hun toevlucht zochten. Het gebouw staat niet ver van Calle Ocho, de straat waar oudere Cubanen nog altijd protesteren tegen de Castro’s.

Na Ted Cruz en Rand Paul is Rubio de derde die een gooi wil doen naar de Republikeinse kandidatuur. De 43-jarige senator, zoon van een Cubaanse migrant die vier jaar illegaal in de VS was, is in Florida uitermate populair bij deze oudere Cubanen, die zich verzetten tegen de toenadering tussen hun oude en nieuwe thuisland.

Rubio, zo vertelde hij zijn geldschieters gistermiddag in een conference call, wil als migrantenzoon de Amerikaanse droom belichamen en de eerste latinopresident worden. De Democratische kandidaat Hillary Clinton, wier aankondiging dit weekend de komst van de zijne overschaduwde, deed hij in het gesprek af als „een leider van vroeger”.

De Freedom Tower bevindt zich in hetzelfde Miami als waar Jeb Bush woont, Rubio’s vriend en politieke mentor en tweevoudig gouverneur van Florida. Bush is favoriet van de gematigde vleugel van de Republikeinen. En er is ook nog concurrentie van medelatino Ted Cruz, die zijn kandidatuur vorige maand bekendmaakte. Het tekent de ambitie van Rubio dat hij niet vier of acht jaar wilde wachten. „Ik ben op een unieke manier gekwalificeerd”, zei hij gisteren.

Marco Rubio heeft charisma, kan goed campagnevoeren en gold een tijd lang als de golden boy van de partij. Maar hij heeft moeite de ver uiteenlopende groepen Republikeinse stemmers aan zich te binden. In 2013 werkte hij bijvoorbeeld mee aan een wetsvoorstel om illegale migranten een kans op een verblijfsstatus te geven. Het kwam hem te staan op zo’n snoeiharde aanval vanuit de Tea Party-achterban dat hij zijn steun introk.

Dit maakte hem niet geliefder bij het Latijns-Amerikaanse electoraat. De latinostem komt immers niet alleen van oudere Cubanen. Veel latino’s uit andere landen, die uit religieuze overwegingen Republikeins willen stemmen, vinden de dooi met Cuba juist nodig. Voor de Republikeinse zakenwereld, waar het campagnegeld zit, is Rubio’s Cuba-standpunt ook niet aantrekkelijk. De dooi met Cuba biedt economisch gezien juist kansen.

Al met al lijkt Rubio dus niet kansrijk. Maar dat is precies het punt: juist Rubio wist al verschillende politieke races te winnen die hij begon met een flinke achterstand. Zo versloeg hij in 2011 in de race om de Senaatszetel de gouverneur van Florida vanuit een fikse achterstand, terwijl de partijtop hem had geadviseerd om uit de race te stappen. Rubio zou dus voor een verrassing kunnen zorgen.