Column

Bono – Bach – Beethoven - Borsato

Het gebeurt weleens dat muziek me ontroert, maar dan toch niet de muziek van Marco Borsato. Terwijl die muziek toch heel nadrukkelijk wel zo bedoeld is. Altijd als Marco over iets zingt wat ons zou kunnen raken trekt hij tevoren alvast een treurige snuit zodat we het ook zien aankomen en waaruit we tevens de conclusie kunnen trekken dat het hem ook echt raakt. En dat gevoel is echt want alle nummers die Marco niet zelf componeert en schrijft – dat doet John Ewbank – zijn gebaseerd op Marco’s rijke gevoelsleven.

Dat leerde ik uit deel 3 van de vierdelige (vier delen!) documentaireserie over leven en werk van Marco Borsato die RTL zondag uitzond en waarin iedereen die ooit met Marco Borsato gewerkt heeft Marco Borsato bejubelde tot en met programmabaas Erland Galjaard aan toe die net als Marco van duidelijk uitgeserveerde emoties houdt. Marco stak dezelfde mensen daarna met zijn liefste knuffelberengezicht een veer terug in de bips, vriend John Ewbank kreeg zelfs een hele pauw te verwerken.

Marco: „Het klinkt een beetje raar uit mijn mond, maar ik plaats John zo in het rijtje van de Bachs en Beethovens.”

Waar zat ik naar te kijken?

Was dit satire?

Nee, het was echt, Marco had alweer een brok in de keel terwijl hij sprak over een verloren liefde uit het verleden. John Ewbank was in die tijd weleens bij Marco blijven slapen, troosten kon hij de zanger niet, maar wel naar hem luisteren. Hij was naar de bron van Marco’s diepere gevoelsleven gebracht en het leek alsof hij er nu voor eeuwig uit kon blijven putten.

De woorden ‘kracht’, ‘energie’, ‘emotie’ en ‘gevoel’ bleven maar door iedereen herhaald worden, ik denk serieus dat ik als ik ze per ongeluk hoor automatisch aan Marco ga denken.

Misschien ga ik er dan wel van huilen, net als Eric Corton die met Willemijn Verloop van Warchild en Ali B. tevoorschijn was getoverd om ‘de goede-doelen-mens’ Marco te duiden. Eric had net als Marco weleens ‘in de dofheid achter die gebroken ogen’ van oorlogskinderen gekeken, Willemijn Verloop verzekerde ons dat Marco echt geïnteresseerd was in wat muziek voor oorlogskinderen kan betekenen en Ali B. kon alleen maar ‘respect’ zeggen.

Tien minuten later vergeleek Hennie Huisman Marco met Bono van U2. Alsof hij de Soundmixshow weer presenteerde.