Laat dat College zitten, ik wil geen anarchie

AMSTERDAM - ME tijdens de ontruiming van het Maagdenhuis. Studenten hielden dit pand van de Universiteit van Amsterdam (UvA) bezet, uit protest tegen het bestuur van de universiteit. Foto ANP / Remko de Waal

De actievoerders schetsen een beeld van de Universiteit van Amsterdam waarin ik mij nauwelijks kan vinden. Hun ‘nieuwe universiteit’ is vooral de oude universiteit. Impasse ligt op de loer, meent UvA-hoogleraar psychologie Han van der Maas.

De actievoerders in Amsterdam schetsen een beeld van de Universiteit van Amsterdam waarin ik mij nauwelijks kan vinden. De universiteit is in mijn ogen een nogal anarchistische organisatie. Het College van Bestuur heeft opvallend weinig te vertellen. We onderzoeken en bestuderen waar we zin in hebben. Veel beleid van het College wordt door lagere bestuurslagen vakkundig geneutraliseerd. Vrijwel alle majeure veranderingen in het onderwijs en onderzoek vinden of autonoom plaats, van onderaf, of worden bepaald door krachten buiten de universiteit. Een goed voorbeeld is de werkdruk. De selectiecommissies voor belangrijke onderzoeksbeurzen zullen voor UvA-onderzoekers geen lagere criteria hanteren omdat de UvA besloten heeft dat haar medewerkers maar 38 uur per week mogen werken.

De Universiteit van Amsterdam bestaat uit vele groepen met botsende belangen. Meer geld voor de masterfase betekent minder geld voor de bachelorfase. Meer geld voor de kleine studies betekent minder geld voor de grote studies. We hebben vaste, tijdelijke, rijke en arme, alfa-, bèta- en gamma-onderzoekers. En dan hebben we nog het belangenconflict tussen onderzoek en onderwijs. Kortom het is niet wij tegen zij (bestuur), het is één groot kippenhok. Eén illustratie van tegengestelde belangen binnen de UvA is het gebrek aan solidariteit met de geesteswetenschappen. Minder studenten is minder geld. De andere faculteiten leggen de uitvoering van deze zure maar onontkoombare maatregel graag bij het College van Bestuur. Nog een voorbeeld. Men roept op tot minder tijdelijke contracten. Probleem is dat we met teveel vaste contracten niet meer kunnen inspelen op fluctuaties in studentenaantallen en in de tweede/derde geldstroom, wat kan leiden tot pijnlijke reorganisaties. Alternatief is het ontslagrecht voor vaste werknemers te versoepelen en daar ligt weer een stevig belangenconflict.

Het verbaast me ook dat mensen roepen dat het zo slecht gaat met de Universiteit van Amsterdam. Het gaat volgens mij beter dan ooit. Het onderzoek is kwalitatief en kwantitatief enorm verbeterd in de laatste dertig jaar. Het is niet overdreven te stellen dat het wetenschappelijk personeel twee of drie keer zo goed presteert (qua artikelen in toptijdschriften, wetenschappelijke en maatschappelijke impact) als enkele decennia terug. Ook het onderwijs is enorm verbeterd. Er zit veel meer lijn in onderwijsprogramma’s, die ook veel beter georganiseerd zijn. Docenten zijn beter geschoold, trekken zich veel meer aan van het studentenoordeel en ook het onderwijsmateriaal is beter. En dat alles met minder geld per student dan vroeger, maar dat is een (democratisch) genomen besluit van de centrale overheid.

Lees verder (€)