De leus is eenvoudig: aftreden!

Het protest tegen het UvA-bestuur is weer opgelaaid. Sommige studenten protesteren in pak omdat ze „geen blowend tuig” zijn.

Protest van studenten en docenten gisteren in Amsterdam. Zij zijn het vertrouwen kwijtgeraakt in het college van bestuur van de UvA. Foto’s Olivier Middendorp

Ewald Engelen zet zijn fiets vast naast Roeterseiland. Hij kijkt omhoog naar het universiteitsgebouw en wijst naar de plek waar zijn werkkamer is. „Een vreselijke kamer” volgens Engelen, met heel weinig ruimte voor boeken. „Al mijn studiemateriaal staat in boeken en op papier. Als ik om meer ruimte vraag, krijg ik van het college van bestuur te horen: je gaat maar digitaal.” Engelen schudt zijn hoofd. „Echt, die mensen hebben geen idee.”

Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de UvA, sympathiseert met de protesten die tegen het college van bestuur van de UvA (CvB) gericht zijn. Gisteren publiceerde hij samen met UvA-docent Olav Velthuis een opiniestuk in nrc.next waarin het CvB wordt verzocht op te stappen. Inmiddels hebben driehonderd UvA-docenten en -hoogleraren het stuk ondertekend. Ook de ASVA-studentenunie heeft het vertrouwen in het CvB opgezegd.

Afgelopen zaterdag werd het Maagdenhuis – zes weken eerder bezet door studenten die protesteren tegen het college van bestuur en haar beleid van 'rendementsdenken' – ontruimd. Engelen zou die dag een speech houden tijdens het wetenschapsfestival, georganiseerd door de bezetters. Die heeft hij toen maar op straat gehouden. Vandaag wordt verder geprotesteerd. Een mars van studenten en docenten zal door de stad trekken met een duidelijke boodschap: het college van bestuur moet aftreden.

Engelen sluit zich aan bij de groep demonstranten die zich voor Roeterseiland verzamelt. Hij groet bevriende docenten. Sommigen zijn in toga, een aantal studenten draagt een pak. „Daarmee willen we laten zien dat we geen blowend tuig zijn, maar serieuze mensen”, zegt een student. Vilten rode vierkantjes worden op de jassen en toga’s gespeld. De vierkantjes, red squares, zijn het symbool van actiegroep De Nieuwe Universiteit, die eerder het Bungehuis en het Maagdenhuis bezette.

Als een groep van ongeveer duizend man zich verzameld heeft, begint een serie speeches. Een meisje vertelt geëmotioneerd hoe ze zaterdag tijdens de ontruiming van het Maagdenhuis werd gearresteerd. „Ik werd opgepakt omdat ik iemand een knuffel gaf.” Haar verhaal is slecht te verstaan, de groep wordt ongeduldig. „Gesodemieter”, zegt Engelen, „laten we gaan lopen!” „Lopen!” roepen ook anderen.

De stoet komt op gang, de leus is simpel: „Aftreden! Aftreden! Aftreden!” Docenten bespreken wie het opiniestuk van Engelen allemaal al ondertekend heeft. Ze praten over de schulden die de UvA zou hebben, „250 miljoen, en het wordt steeds hoger”.

Engelen noemt de universiteit een „raar bedrijf” dat ten onrechte door „financiële mensen” bestuurd wordt. Een universiteit zou geen vastgoed moeten beheren, zegt hij. Dat brengt financieel gegronde overwegingen met zich mee en dat is slecht voor de academische gemeenschap.

Ook zou de UvA minder studenten moeten toelaten. „Bij bachelorsstudenten ontbreekt grosso modo de intellectuele nieuwsgierigheid”, zegt Engelen. „Die beginnen hun opleiding puur uit arbeidsmarkt gestuurde overwegingen.” De oplossing: meer selectie aan de poort, en een deel van de academische opleidingen omvormen tot hbo.

Als de stoet ter hoogte van Artis is gekomen, komt Engelen UvA-econoom Arnoud Boot tegen. Die staat te filmen met zijn mobiele telefoon. „Loop je mee?”, vraagt Engelen. „Nee”, zegt Boot, „ik maak alleen een filmpje.” „Typisch”, zegt Engelen later. „Die economen doen nooit mee.” Op hun faculteit is een paar jaar geleden al bezuinigd, zegt Engelen.

Op de Blauwbrug over de Amstel voegen demonstrerende vluchtelingen van de Wij Zijn Hier-groep zich bij de mars. Eerder vandaag hebben zij de zogeheten Vluchtgarage moeten verlaten. Naast het „Aftreden!” wordt nu ook tegen het asielbeleid gescandeerd.

Gaat het CvB aftreden? Niet volledig, verwacht Engelen. „Maar ze zullen een offer moeten brengen.” Aangekomen bij het Binnengasthuisterrein luisteren de betogers naar een toespraak van Abraham de Swaan. Een jongen deelt nog de rode viltjes uit. „Het zijn de allerlaatste”, zegt hij.