Stalen zenuwen en de precisie van een GPS-systeem

De nieuwe ster van het golf is een sieraad op en buiten de baan. Jordan Spieth (21) brak op Augusta record na record.

Foto afp

Pas op de allerlaatste hole verscheen er een glimlach op zijn gezicht. Jordan Spieth was toen al vier dagen bezig met zijn ontzagwekkende triomftocht over Augusta National. De manier waarop de nieuwe ster van de golfwereld de afgelopen dagen huishield op Augusta verraadde de kenmerken van een winnaar die zijn sport nog jaren kan regeren: de precisie van een GPS-systeem, zenuwen van staal – en de bescheidenheid van een kampioen.

Jordan Spieth uit Dallas, 21 jaar oud pas, is zijn leeftijd ver vooruit. Hij was net 14 toen hij in alle ernst voor een camera verkondigde dat het winnen van de Masters zijn grote doel was. Zeven jaar later werd hij op Augusta opgejaagd door de grote golfers van deze tijd, van de herboren Masters-winnaars Phil Mickelson en Tiger Woods tot de huidige nummer één van de wereld, Rory McIlroy. De Noord-Ier weet hoe het is: hij stond in 2011 voor een vergelijkbare doorbraak op Augusta, maar McIlroy, destijds ook 21, knakte onder de formidabele druk. Vier jaar later wacht hij nog steeds op zijn eerste groene jasje.

Spieth gaf op de slotdag geen krimp toen geslepen veteranen als Justin Rose en Mickelson zich opmaakten voor de finale omsingeling. Integendeel: het Texaanse wonderkind sloeg, chipte en putte in 72 memorabele holes record na record uit de boeken, onder meer met de meeste birdies in één Masterseditie (27).

Vergelijkingen met Tiger Woods zijn niet overdreven. Spieth won als 19-jarige al zijn eerste PGA-toernooi, de John Deere Classic, en was daarmee jonger dan Woods. Toch komt het hem niet allemaal aanwaaien, bezweert Spieth. „Ik was heel nerveus voor de laatste dag, ik heb slecht geslapen”, erkende hij toen hij zijn green jacket ontving uit de handen van Bubba Watson, de winnaar van vorig jaar.

Zijn bescheidenheid is terug te voeren op zijn familie: vader speelde honkbal, moeder basketbal. Maar de persoon die zijn leven het meest heeft beïnvloed, is zijn jonge autistische zusje Ellie. „Zonder haar was ik niet wie ik nu ben”, zegt hij. „Als ik teleurgesteld thuis kwam van een toernooi was zij altijd de eerste die me kwam omhelzen. Dat maakt al het andere ineens een stuk minder belangrijk.”

Spieth is op de baan anders dan veel van zijn tegenstanders: geen gebalde vuisten, woeste gebaren of high fives. Ondanks zijn jeugdige leeftijd oogt hij als een ouderwetse gentleman – in interviews praat hij niet voor niets over ‘Mr. Nicklaus’.

In plaats van zich te laten fotograferen met dure sponsorauto’s of horloges doet Spieth liever dingen die nuttig zijn voor de maatschappij. Met een eigen stichting biedt hij hulp aan kansarme kinderen, maar ook aan gezinnen van militairen.

En in plaats van reclame te maken voor de nieuwste mobiele telefoon is Spieth sinds vorige week op de Amerikaanse tv te zien in een spotje waarin hij automobilisten oproept zich onderweg te onthouden van sms-verkeer. „It can wait”, zegt hij daarin. Op de golfbaan heeft hij dat geduld in elk geval niet.