Baas zijn bij ADO is leuker dan hij dacht

In de China-soap rond ADO Den Haag dook in maart een nieuw personage op: interim-directeur Jan Willem Wigt. Toen met tegenzin. Nu groeit juist zijn enthousiasme. „Zie jij hier chaos?”

FC Utrecht-doelman Robbin Ruiter ligt in zijn doel na de 2-0 van Gervane Kastaneer van ADO Den Haag. Links FC Utrecht-verdediger Jeff Hardeveld naast de juichende ADO-topscoorder Michiel Kramer. Foto ANP Foto ANP

Het is een opmerkelijke vitrine in het museum van ADO Den Haag. Althans, de inhoud ervan. Die wijkt af van de collages over vlotgebekte clubhelden Aad Mansveld en ‘Sexy Lexy’ Schoenmaker, het elftal van de eeuw en het immer chaotische Zuiderpark. De titel erboven: China-soap. Eronder tussen haakjes: met happy end. „Ja, zelfspot hebben we hier wel”, zegt interim-directeur Jan Willem Wigt.

Als voorzitter van de stichting Rood-Groen-Geel is hij medeverantwoordelijk voor de inhoud van het museum. Dus ook voor de vitrine die vol hangt met krantenknipsels over Wang Hui, de Chinese advocaat annex sportmarketeer die Den Haag voor zo’n tien miljoen euro heeft overgenomen van de Rijswijkse auto-ondernemer Mark van der Kallen. Niet zonder slag of stoot. Pas op 23 januari, maanden later dan gepland, was het geld overgemaakt.

Tot die tijd vroegen fans zich af of de turbulente periode wel een happy end zou krijgen. Dat kwam er, maar zoals bij veel soaps valt niet uit te sluiten dat er nog een seizoen op komst is. Wang heeft grootse plannen met ADO. Denk aan Europees voetbal, Chinese voetbalscholen naar Haags model en het creëren van een zakelijk netwerk met Chinese bedrijven.

Dat blijkt alleen al uit het feit dat de eigenaar van ADO zo’n veertig Chinese relaties heeft meegenomen naar de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht. Ze zitten met zijn allen in een skybox, vanwaar ze zien hoe ADO met 2-0 wint en daardoor zo goed als zeker is van handhaving in de eredivisie. Dat er net zo veel fouten werden gemaakt als in een doorsnee veteranenwedstrijd op de vroege zondagochtend, zal voor de Chinese gasten een bijzaak zijn geweest.

Hun komst kan interim-directeur Jan Willem Wigt alleen maar toejuichen. Om een simpele reden: extra sponsorinkomsten. „We hebben een grote Chinese gemeenschap in Den Haag. Van de veertig bedrijven die de stad vorig jaar heeft binnengehaald, is bijna de helft Chinees. Hoe mooi zou het zijn als we hier een platform kunnen creëren voor dat soort bedrijven.”

MKB-sector

Nu moet ADO het vooral hebben van sponsors uit de MKB-sector, bij gebrek aan grote multinationals. „We zijn een Hofstad. Ministeries sponsoren geen voetbalclub.” Wigt vraagt zich hardop af wat het voor effect kan hebben als ADO zaken zou doen met bedrijven als de Chinese telefoongigant Huawei, die zich in 2013 in Den Haag vestigde. „Misschien kun je dan ook Siemens en Shell lokken.” Hij noemt ook Aegon: „Dat wilde China in, maar dat is met Ajax niet gelukt. Veel van die bedrijven hebben trouwens al wat stoelen hier, maar ze zullen nu geen shirtsponsor worden.”

Hij benadrukt dat hij niet alleen oog heeft voor Chinese vergezichten. Hij koestert alle (sponsor)relaties die ADO al heeft. Zoals hij ook blij is met seizoenkaarthouders in de goedkoopste vakken. „Vier keer 200 euro, dat is niet niks voor een gezin.”

Die houding kenmerkt hem. Wigt kan rentenieren door de verkoop van zijn incassobureau, maar bleef naar eigen zeggen een volksjongen met oog voor mensen die het minder hebben. Juist omdat hij tot het laatste moment nog één dag per week langs de deuren ging. Als één iemand wil dat ADO van het volk blijft, dan is hij het.

Het Hof van Berlijn

Een maand geleden werd hij directeur van het woelige ADO. Ongewenst, maar na het plotselinge vertrek van Maarten Fontein (die wilde geen loopjongen van Wang zijn) was hij als enig overgebleven lid van de raad van commissarissen haast gedwongen de leiding te nemen. Wigt: „We hadden een interim van buitenaf kunnen zoeken, maar inderdaad, dat had ik dan ook moeten doen.” Over zijn intentie: „Er werken hier 110 man. Die wilde ik houvast geven.”

Van een hobbyproject werd ADO een fulltime job, en dat zeven dagen per week. Maar verrek, het blijkt leuker dan hij had gedacht. Aanvankelijk hield hij nog enige afstand toen hij zich een maand geleden voorstelde in de deftige Senaatskamer, maar nu praat hij ontspannen in zijn eigen skybox, vernoemd naar café Het Hof van Berlijn waar ADO ooit werd opgericht. Wat hem betreft mag deze situatie best nog even voortduren. Hij gaat zichzelf alleen niet aanbieden. Dat is aan anderen.

Weet hij waar hij aan begint? Ja, aan een baan bij een club waar het niet zo chaotisch is als soms wordt gedacht. „Zie jij chaos? Zo stoer was het niet om ADO te kopen. ADO schrijft zwarte cijfers, heeft een klein stukje negatief eigen vermogen en geen gedoe met spelers die in fondsen hangen.”

Wigt is optimistisch. Trainer Henk Fraser minder. Hij is na de strijd tegen Utrecht (2-0) vooral opgelucht dat hij niet meer hoeft te vrezen voor degradatie. „Iedereen zou dat zijn als je ziet wat voor zaken hier op de achtergrond allemaal spelen.”

Fraser ergert zich zonder dat hij dat zo uitspreekt. Hij is iemand die hoopt dat een goed verstaander aan een half woord genoeg heeft. Mooi die sportieve ambities van Wang, maar misschien moet ADO eerst eens structureel twaalfde worden, zegt Fraser. Zo is er tot zijn onvrede geen duidelijkheid over het transferbeleid. De trainer had Royston Drenthe verleid om naar Den Haag te komen, maar moest de voormalige Feyenoorder afzeggen omdat hij maar niet hoorde wat ADO kon bieden. Dus begin tegen hem niet over verlanglijstjes met spelers. „Vroeger was bij mij het glas halfvol. Maar dat is aan het veranderen.”