Europartij

‘De beste stuurlui staan aan wal!’ en ‘waarom ga je dan zelf niet de politiek in?!’, zijn enkele van de commentaren die je krijgt als columnist als je kritische stukken over de politiek schrijft. En daar zit wat in. Daarom heb ik besloten om eindelijk die stap te maken. Niet bij een gevestigde partij, want dat zou mijn reputatie als Rotterdammer die recht voor zijn raap álle partijen bekritiseert schaden.

Toen de eurofuturisten van Worm Rotterdam en Roodkapje mij vroegen om kandidaat-lijsttrekker en spirituele gids te worden van de nieuwe Europartij die ze hebben opgericht, zei ik dus meteen ja.

Uitgangspunt van de Europartij is u, het volk. Wij zijn dus niet links, niet rechts en al helemaal niet rechtdoorzee. Nee, de Europartij wil terug naar vroeger, want dat is ook wat u wil. ‘En nu achteruit’, is mijn campagneslogan als kandidaat-lijsttrekker. Verder zal de Europartij voor verregaande lokale democratisering zorgen. Want uw vertrouwen in de politiek is zeer laag. Daarom pleiten wij ervoor dat wethouders online worden gekozen door u, het volk.

Als Rotterdammer weet ik hoe belangrijk het lokale is. Zowel in deze bijlage als in het algehele culturele domein van Rotterdam gaat het over ogenschijnlijk volstrekt kneuterige, provinciale, irrelevante, maar in werkelijkheid u na aan het hart gaande, non-issues.

Terwijl ze in Amsterdam mensen als Thomas Piketty en Nawal el Sadaawi te gast hebben op hun debatpodia, houden wij fietsdebatten en gebiedscommissiedebatten. Als mijn column niet vaak genoeg het woord ‘Rotterdam’ bevat, krijg ik, heel terecht, een bezorgd telefoontje van de redactie. Daarom zegt de Europartij: weg met Nederland! Wij willen terug naar lokale identiteiten, zoals de Rotterdamse. Opdat we nog efficiënter kunnen meedraaien in de participatiemaatschappij.

De Europartij snapt dus wat u wil. Andere partijen praten u enkel naar de mond. Zo worden Rotterdammers die niet blank zijn in de nieuwe Integratienota van Rotterdam steevast ‘migranten’ genoemd. Heel terecht, want in tegenstelling tot de blanke Rotterdammer, die tot in de eeuwigheid geworteld is in deze stad, ben ik maar een ‘migrant’. Omdat Rotterdammers dat begrijpen, staat de PVV mooi op nummer één in onze waanzinnig gave stad. Maar het gaat in de politiek om daadkracht. Als kandidaat-lijsttrekker van de Europartij beloof ik u daarom plechtig: wanneer ik premier word, ga ik als eerste mijn eigen paspoort afpakken. Naar een lokale identiteit toewerken doe je door een goed voorbeeld te geven.