Dim Daily: net stalletje in hartje Shanghai

Wat zijn de nieuwe, beste restaurants van Rotterdam? De Buik van Rotterdam, een online culinair initiatief, brengt wekelijks in kaart wat de stad te bieden heeft.

Van ‘slow’-koffies, zelfgebrouwen bier, groentesapjes, zuurdesembrood, koken met bloemen, cocktails, bio-limonades en wagyu-hamburgers weten we in Rotterdam intussen zowat alles. Er opent vrijwel geen nieuwe zaak meer in de stad die zich ten minste niet in één van die food- en bartrends heeft gespecialiseerd. Fijn, maar soms kan het op het weekmenu net even te veel van het goede (lees: waarachtige) zijn. Gelukkig is er altijd nog ‘de Chinees’.

Die roert zich van oudsher niet nadrukkelijk in het eindeloze discours over wat hip, gezond, glutenvrij, met de hand geplukt, duurzaam geteeld of lokaal geproduceerd is, maar wokt en stoomt al jaren lekker rustig door. Net als in de vele eeuwen hiervoor blijven het rijst, noedels en dimsums wat de pot schaft.

Toch is de tijdgeest ook het Aziatische deurtje niet helemaal voorbijgegaan. In navolging van New York is ook in Rotterdam de dimsum- en noedelbar in opkomst. Er opent er binnenkort een in de Markthal, als onderdeel van de Wah Nam Hong-supermarkt. En in het foodcourt van The World, op de immense eerste verdieping van het Nationale Nederlanden-gebouw aan het Weena, runt Wing Ho Wong nu een tweede vestiging van Dim Daily. Vanwege de semi-voorname kantooromgeving echt een crazy plek om voor de lunch of de avondmaaltijd neer te strijken, en daarom ook juist zo leuk.

Het ‘oude’ Dim Daily aan het Rodezand blijft evengoed mijn eigen vaste Aziatische adres. Ik hou er persoonlijk de herinnering levend aan de in brede kring geliefde eigenaresse Jenny Loh, die vorig jaar met echtgenoot Popo Fan omkwam bij de ramp met de MH17. Ik vind de pretentieloze sfeer er prettig; ook al doordat de bediening amper Nederlands spreekt, is het alsof je midden in Shanghai aan een stalletje eet. En het eten dat er op je bord komt of dat je kunt meenemen, is net zo voedzaam als geweldig. Voor rond een tientje eet je er je buik met gemak vol.

Jenny, een Maleisische, en Popo, een Chinees, kookten op sterrenniveau in Asian Glories, hun grote, iets verderop gelegen restaurant, waar nu zoon Kevin achter de pannen staat. In Dim Daily ligt het accent juist op goed, snel en betaalbaar. De fameuze, rijkgevulde kokos-curry-mie-soep uit Jenny’s land van herkomst is een van de toppers gebleven en verder is er volop keuze uit Chinese en Japanse schotels, tegenwoordig bereid door Popo, Fans tweelingbroer, een al even onverstoorbare keukenmeester uit Hongkong.

Meneer Fans’ repertoire omvat wel vijftig verschillende gestoomde en gefrituurde dimsums, een aantal sushi-variëteiten, miso-soepen en enkele Singaporese en Thaise lekkernijen. Gasten van het onopgesmukte maar niet ongezellige Dim Daily kunnen aan de counter bovendien een wok met zelfgekozen ingrediënten laten vullen. In een contemplatieve dan wel maandagse bui bestel ik er graag een hele pot gember- of jasmijnthee bij, maar bier en Franse wijn worden aan de lange, houten tafels eveneens geschonken.

Behalve een goedlachse en uiterst joviale gastvrouw was Jenny in Dim Daily ook een restaurateur die het avontuur niet schuwde. Ze bedacht af en toe ook simpelweg een oosterse ‘klassieker’. Haar caterpillar ofwel sushi-‘rups’ met zalm, krabstick, avocado, truffelmayonaise en wasabi-soya (foto) zal nog veel Rotterdamse foodtrends moeiteloos overleven. Net als haar ‘Japanse’ gerecht van gemarineerde en met wasabinootjes bestrooide tonijn op crunchies van gefrituurde wontonvelletjes in een saus van zoete soya. Bestel in Dim Daily zeker dat laatste.