Column

Als we het nu eens zó zouden gaan doen...

Man Bijt Hond’ (NCRV) op de NPO-schopstoel.

Het was alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst naar Man Bijt Hond (NCRV) gekeken had. Het beetje suffige, provinciale rariteitenkabinet van weleer is het niet meer, maar ook in de iets meer urban variant blijven het lichtgewicht flodders. Ik begrijp dat de NPO kritisch kijkt naar de plaats van het programma op het informatieve en verdiepende tweede net. Maar waar zou het dan naar toe moeten? Of wordt de softe NCRV in de brute omarming met de KRO weer gepiepeld?

We gaan de komende tijd veel protesten horen uit Hilversum, nu er spijkers met koppen geslagen worden. Deels is de onrust terecht. Af en toe word ik gemaild door een programmamaker die niet geciteerd wil worden, maar wel kwijt wil dat de netmanager zich met elk detail bemoeit, tot aan de muziekkeuze en de lengte van de eindcredits toe. Zolang er nog autonome omroepen (met een fors eigen vermogen en dito machtsbasis) bestaan, zal de centralisatie van de beslissingen bij de NPO gekrakeel blijven opleveren.

Ook de plotseling wel erg hard blaffende waakhond van het Mediacommissariaat wekt wrevel. Gisteren bracht RTL Boulevard naar buiten dat succesnummers uit The Passion (EO/RKK) niet op single mogen worden uitgebracht, omdat er dan geld verdiend zou worden met publieke middelen. Alsof dat niet al decennialang de gewoonste zaak van de wereld is.

Aan de andere kant moet ik toegeven dat sinds de NPO de touwtjes strakker is gaan aantrekken, de kwaliteit van de publieke programma’s beslist toegenomen is. Maar dat geldt vooral voor die zendgemachtigden die zich weinig aantrekken van de directieven. Van de tien beste tv-programma’s van dit seizoen zijn er acht tot negen van de VPRO, waar het verzet groeit en bloeit.

Als we het nu eens zo zouden doen: mits VPRO en NTR (en HUMAN) fuseren, krijgen ze exclusief een hele zender, met minimale invloed van de NPO. Laten we zeggen: het huidige NPO3, voor iedereen die jong van geest is. Daar mag worden „gepield”, zoals VPRO-directeur Lennart van der Meulen dat noemt, van Sinterklaasjournaal tot Elke Dag met Lubach.

De andere twee zenders komen onder strengere controle van de NPO. Het tweede net is strikt voor nieuwsachtergronden, documentaires en stevige informatie en cultuur. Alle religieuze en levensbeschouwelijke content, waaronder de complete EO, gaat naar de vooravond, als wij seculieren toch naar andere dingen kijken.

NPO1 wordt nog meer het vlaggenschip, de best bekeken zender van het land, met hard nieuws, sport, grote dramaseries en gemotiveerd amusement. Daar kunnen de fusieomroepen en een beetje MAX (gefuseerd met WNL) zich uitleven met gezichtsbepalende hits als DWDD, Boer Zoekt Vrouw, Koefnoen en Heel Holland Bakt. Alleen bij NPO1 mag op kijkcijfers worden afgerekend, NPO2 zonder VPRO en NTR en uiteraard NPO3 worden 100 procent publieke, dus bredere waarden dienende zenders.

Belangrijke voetnoot: lineaire televisie is een medium voor ouderen, dus maak je daar vooral geen zorgen over. Ze zijn een interessante groep voor de STER en jongeren halen wat ze er interessant aan vinden heus wel online in. Geforceerd verjongen zou kamikaze betekenen, omdat je dan de ouderen ook verliest.