Neergang FC Twente, treurspel in vele akten

FC Twente krijgt een uppercut in het reeds lang verpeste jubileumjaar. Het drama kwam in de persoon van Wout Brama, clubman van Twente in dienst van PEC Zwolle.

PEC Zwolle-spelers Mustafa Saymak, Ben Rienstra en Maikel van der Werff vieren de finaleplaats met een buikschuiver. Foto Broer van den Boom/VI Images

De neergang van FC Twente komt in vele gedaantes in een treurspel dat nog wel een paar akten duurt. Daar hoort drama bij en dan is daar, te midden van crisis, zo’n volley van Wout Brama. De man die nooit scoort, althans, bijna nooit, maar nu wel in dienst van PEC Zwolle.

De bekeruitschakeling van FC Twente gisteravond laat tegen de stuntformatie van coach Ron Jans kwam als uppercut in het reeds lang verpeste jubileumseizoen. Het echec volgde na een onbarmhartige penaltyserie, maar had zich feitelijk al aangekondigd via Wouts wondergoal in de 82ste minuut. Dol van vreugde liet hij zich gaan na wat hij dacht dat de winnende goal zou worden. Niet juichen zou hypocriet zijn, vond Brama, dus zette hij aan voor een jubelsprint. „Ik was helemaal de weg kwijt.”

Twentse ijveraar

Brama, Almeloër van geboorte, speelde 64 Europese duels en is daarmee recordhouder voor FC Twente. Het is tekenend voor de tijd waarin hij leefde en speelde bij Twente, namelijk de gloriejaren. Brama, de ijveraar uit het tijdperk van clubvoorzitter Joop Munsterman. Hij dus maakte de 1-0 in een spuuglelijk bekerduel, met een onmachtig Twente dat in eigen huis lange tijd eenvoudig beteugeld werd door PEC.

Dat Youness Mokhtar, Twente’s krachteloze vleugelaanvaller op links, volgens het opportunistische aanvalsplan in de slotfase nog gelijkmaakte, daar kon Brama wel mee leven. Diep in de verlenging werd hij gewisseld met een zeurende achillespees. Een penalty zou hij niet hebben genomen, gezien het beladen karakter van het moment. Terwijl Brama langzaam het veld afliep maakte het aanvankelijk gefluit plaats voor het ovationele applaus dat vanuit Vak P de overhand nam. Respect voor de oude krijger, 28 jaar nu.

Wout Brama, sinds 2005 present bij de vele hoogtepunten die FC Twente en hij beleefden tijdens de onstuitbare opmars onder leiding van Munsterman. Een opmars die later best wel stuitbaar bleek, gezien de bedrijfsvoering waarin schuld met schuld werd weggewerkt. Maar toen de volle omvang van het financiële wanbeheer zich openbaarde, was Brama al gevlogen. Net op tijd weg dus? Brama kan er niet om lachen. Het doet te veel pijn, zoals het momenteel zijn club FC Twente vergaat. „Ze moeten hier gewoon weer normaal doen, dan komt het wel goed.”

FC Twente moet weer normaal doen, zo is tegenwoordig het credo bij de club die volgende week maandag alvast viert dat het op 1 juli vijftig jaar bestaat. Een ongemakkelijk feestje nu de balans voor dit seizoen na gisteren alvast opgemaakt kan worden. De play-offs om het laatste Europese ticket via de eredivisie lijken buiten bereik, zeker met het nog te verwachten puntenaftrek. Dat oordeel van de KNVB wordt een dezer dagen verwacht. De tekortkomingen in de tegenvallende halfjaarcijfers vormen de zoveelste schending van het eigen plan van aanpak, dat Twente vorig jaar naar eigen zeggen te ambitieus opgesteld heeft.

Schuldberg

Op de ongekende puntenaftrek, straf voor het niet halen van financiële doelstellingen van vorige maand, volgde opgeteld bij de aanhoudende wanprestaties van het eerste elftal een beschamende positie in het ‘rechterrijtje’. Denk het stadion weg, motor van het succes maar gebouwd op een schuldberg, en het is weer alsof het 2003 is en de club op de rand van de afgrond balanceert.

Op weg naar de kortste route richting Europees voetbal, de bekerfinale, werd gisteren grandioos misgetast, net nu plaatsing voor de groepsfase van de Europa League door een voorzichtige herverdeling van het prijzengeld door de UEFA minimaal 2,3 miljoen euro oplevert, ruim 1 miljoen meer dan nu. Goud geld voor Twente in deze barre tijden, maar de selectie maakt in deze vorm nergens aanspraak op.

Er gaat gesnoeid worden, en wat er dan aan kwaliteit overblijft laat zich op dit moment moeilijk peilen. Nog deze zomer, na de indeling in KNVB’s categorie 1 van zorgelijke clubs, kwamen dure spelers als Hakim Ziyech en Kamohelo Mokotjo naar Enschede, pikant genoeg twee van de de zwakste mannen van het veld gisteravond.

Brama, die tot oktober nog meetrainde bij Twente, zag het allemaal aan zich voorbijtrekken deze zomer. Hij bleef nee zeggen tegen verlaagde aanbiedingen van Twente. Hij wilde nog eens proeven aan het buitenland. Maar de Engelse eerstedivisieclub Huddersfield Town, waar Brama nog twee dagen meetrainde, was niets voor hem en dus keerde hij terug naar Overijssel. Zwolle zag het wel zitten in hem, zij het tegen onkostenvergoeding. Op zijn slippers, meegebracht uit Twente, stond nog met watervaste stift het nummer 6 gekalkt, terwijl hij met rugnummer 21 aansloot bij PEC.

Zo kon het dat hij met een wondervolley zijn oude club verder de verdrukking in schoot. Zo is voetbal. „PEC Zwolle is nu mijn werkgever”, zei hij gisteravond. Brama kon het juichen niet laten.