Zondag weer? Het zou zomaar kunnen

De Noor Alexander Kristoff won de kasseienklassieker, net voor Niki Terpstra. De twee zijn ook favorieten voor Parijs-Roubaix, komende zondag.

De Noor Alexander Kristoff is oppermachtig in de Ronde van Vlaanderen, Niki Terpstra is kansloos in de eindsprint en wordt tweede. Foto OLIVIER HOSLET/EPA

Een sprinter van origine die op 27 kilometer van het einde van een zware klassieker meegaat in de aanval. Die kop over kop met Niki Terpstra, een van de sterkste finalerenners van het peloton, met zijn krachten smijt. Moet Alexander Kristoff vrezen voor de laatste steile klim? Hij rijdt op de Paterberg zijn tegenstander juist bijna uit het wiel. En spaart Terpstra zich door in de slotkilometers niet meer op kop te komen? Dan nog laat de Noor de Nederlander volstrekt kansloos met zijn machtige eindschot.

„Kristoff heeft het onmogelijke gedaan”, complimenteerde Servais Knaven, de Nederlandse ploegleider van de Britse topploeg Sky, de eerste Noorse winnaar van de 99ste Ronde van Vlaanderen. ‘Onmogelijke’ prestaties leken in de kasseienklassiekers de laatste tien jaar voorbehouden aan Tom Boonen en Fabian Cancellara. De Belg won drie keer Vlaanderens Mooiste en vier keer Parijs-Roubaix, de Zwitser scoorde drie om drie. Maar beide superkampioenen zijn dit voorjaar afwezig door blessures na een val in de aanloop, en intussen al 34 jaar oud. Wie droomt er dezer dagen (van de Ronde van Vlaanderen tot komende zondag Parijs-Roubaix) niet van in het gat te springen dat valt door de afwezigheid van traditionele heersers?

De jonge beloften

Vorig jaar won Dylan Groenewegen (21) de Vlaamse hoogmis bij de beloften, na een tweede plaats het jaar ervoor. Niet dat de renner van Roompot nu bij de start in Brugge direct dacht aan winnen, daarvoor is de stap naar de profs te groot. „Leren, weer wat sterker worden”, benoemt hij vooraf zijn doel. Maar door mee te gaan in een vroege vlucht van zeven, rijdt hij niet alleen zichzelf maar ook de nieuwe ploeg van Erik Breukink en Michael Boogerd in de kijker. En pas 78 kilometer voor de finish, op de helling Kaperij, lost Groenewegen vooraan.

Sir Bradley Wiggins, Tourwinnaar van 2012, heeft dan de wedstrijd al verloren. Hij moet na een val in de eerste beklimming van de Kwaremont twee keer van de fiets en komt nooit meer terug vooraan. De wereldkampioen tijdrijden had tot in de finale willen meestrijden. Parijs-Roubaix wordt zondag zijn laatste koers als wegrenner, daarna richt de drievoudig olympisch kampioen op de baan zich op de (ploeg)achtervolging in Rio 2016. Maarwordt het afscheid met een zege, na de 87ste plaats (op 9.17 minuut van Kristoff) in Vlaanderen?

Waar Wiggins lost, trekt de jonge Vlaming Yves Lampaert (Etixx-Quickstep) als een grootvorst het peloton uit elkaar in de tweede beklimming van de Kwaremont, voor insiders de beste graadmeter voor kasseientalent. „Hij is onze grootste belofte”, had manager Patrick Lefevere in de aanloop gezegd. De nieuwe Boonen? „Die werd in zijn eerste Parijs-Roubaix meteen derde.” Tiesj Benoot (21) doet de Vlaamse fans watertanden. Lange aflossingen tot diep in de finale en bij zijn debuut nog als vijfde eindigen ook. „We gaan zien wat Parijs-Roubaix geeft”, spreekt hij met bravoure.

Op de Taaienberg, nog 34 kilometer, geeft Terpstra ogenschijnlijk achteloos gas om solo terug te keren bij de voorste groep. Hoe moeilijk dat is, merkt topfavoriet Sep Vanmarcke. De kopman van Lotto-Jumbo probeert een jump, krijgt de eersten in het vizier maar weet de kloof net niet te dichten. Op de 53ste plaats is hij de beste van de Nederlandse ploeg, die nog altijd wacht op de eerste seizoenszege. „Ik had een zwak moment op de Taaienberg”, analyseert Vanmarcke. „Ik heb gefaald, ik ben ontgoocheld.” Parijs-Roubaix? „Ik ga proberen me opnieuw op te laden.” Proberen.

Terwijl Vanmarcke moet laten lopen, valt Terpstra aan op de Hotond. Meteen springt Kristoff naar zijn wiel, om vol over te nemen. Natuurlijk is de winnaar van Milaan-Sanremo van vorig jaar allang meer dan de sprinter die hij was in zijn eerste profjaren. Maar op 27 kilometer van de finish in de aanval gaan? John Degenkolb, dit jaar winnaar van de Primavera, rijdt sterk. „Hij trapt door de boter”, constateert tv-commentator José de Cauwer. Maar wat Kristoff kan, kan de Duitser niet. De kopman van Giant-Alpecin eindigt als zevende. „Dit geeft me vertrouwen voor Parijs-Roubaix”, zegt hij.

Ook andere kopmannen maken bij momenten indruk. Geraint Thomas (Sky) en Stijn Devolder (Trek) dunnen op de Koppenberg het peloton uit tot een man of dertig. Maar meer dan de dertiende (Devolder) en veertiende (Thomas) plaats zit er niet in. Lars Boom (Astana) plaatst een paar ‘straffe stoten’ in de finale, wordt uiteindelijk zesde. Nummer acht Zdenek Stybar (Etixx-Quickstep) heeft een apart excuus. De Tsjech verliest tijdens de koers zijn stifttanden. „Hij kon niet eten”, aldus ploegleider Wilfried Peeters. Kan hij zondag starten in de Hel? „Dat moeten we afwachten.”

Terpstra speelt het slim

Als Kristoff vooraan Terpstra laat kraken op de laatste keer Paterberg, geven de achtervolgers Greg Van Avermaet (BMC) en Peter Sagan (Tinkoff-Saxo) in de vlakke laatste dertien kilometer naar de finish nog één keer alles. Kop over kop, van dertig naar vijftien seconden. Maar de twee vooraan gaan nog harder. Van Avermaet wordt derde, Sagan vierde.

Slimmer kan Terpstra het niet spelen, door op vijf kilometer van de streep ‘nee’ te schudden. Hij komt niet meer op kop, nou, vooruit nog even, maar dan echt niet meer. Drie kilometer in het wiel van Kristoff, maar dan nog kansloos in de eindsprint. „Hij was gewoon de beste”, draait Terpstra er na afloop niet omheen. Vorige week tweede in Gent-Wevelgem, nu tweede in Vlaanderen. De winnaar van vorig jaar hoort zondag in Parijs-Roubaix opnieuw tot de favorieten.

Maar Kristoff is in Vlaanderen als enige van het niveau Boonen of Cancellara. Pas 27 jaar, kopman van het Russische Katjoesja, vorige week met drie ritten plus eindzege ook al heerser in De Panne. Een dubbelslag in de kasseienklassiekers, zoals Boonen in 2005 en 2012 of Cancellara in 2010 en 2013? Niets lijkt onmogelijk voor de sterke Noor.