Terugkijken: In één klap, over het leven na het veroorzaken van een ongeluk

Bij de een was het een spookrijder. De ander zat te klooien met zijn carkit. De vijf sprekers in de documentaire In één klap van documentairemaker Frans Bromet zijn allen veroorzakers van een dodelijk verkeersongeval. Kijk de documentaire hier terug.

Bij de een was het een spookrijder. De ander klooide met zijn carkit. Een derde lette gewoon niet op - “je knippert één keer met je ogen, en het is gebeurd”. En je veroorzaakt een ongeluk.

De vijf sprekers in de documentaire In één klap van documentairemaker Frans Bromet zijn allen veroorzakers van een dodelijk verkeersongeval. Ze vertellen over de gevolgen na die heftige gebeurtenis. Dat doen ze vanaf de plek van het ongeluk, en in een veiliger omgeving, thuis op de bank.

mentale/financiële problemen

Die gevolgen zijn wisselend. Een vrouw wist, weliswaar met hulp van een psycholoog, haar gewone leven weer op te pakken. Een andere bestuurder heeft sinds het ongeluk last van depressies en zelfmoordneigingen. Weer een ander kreeg grote financiële problemen (voor hem is inmiddels een crowdfundingsactie gestart). Een van de automobilisten, die een ongeluk veroorzaakte waardoor een klein jongetje overleed, vertelt:

“Door dit verhaal te blijven vertellen hoop ik dat er in de toekomst een peuter is die een puber wordt die een volwassene wordt omdat iemand dit verhaal heeft gehoord en daardoor beter heeft opgelet.”

Drie sprekers vertellen bij Pauw over hun deelname aan de documentaire.

Opvallend aan de film is de rol van Bromet, die zowel de functie van cameraman als interviewer vervult. Hoewel zijn stem af en toe te horen is - “wat voelde je toen?”, “vind je jezelf dader of slachtoffer?” - blijft hij steeds op de achtergrond. Eenvoudig, maar het werkt: de indringende verhalen van automobilisten, met hun angsten en herinneringen, zijn kraakhelder en voelbaar voor de kijker.

Lees ook: Consequenties van een foute seconde (€), van NRC-recensent Hans Beerekamp.

een film die relativeert

De kinderen van de vrouw die de brommer niet tijdig zag, kregen op school te horen: “Je moeder is een moordenaar.” Sociale media zijn tegenwoordig ook nogal snel geneigd om veroorzakers van een dodelijk ongeval, zeker als er kinderen bij betrokken zijn, het allerergste toe te wensen, evenals de rechter die in de ogen van de nabestaanden een te lage straf toedeelt, schrijft onze tv-recensent Hans Beerekamp in NRC Handelsblad (€):

Dat past allemaal in een wereld die het noodlot ontkent en elke gebeurtenis wil duiden in een context van maakbaarheid, keuzevrijheid en criminalisering. In één klap relativeert die manier van denken. Het zou ons allemaal kunnen overkomen, zolang auto’s nog niet zichzelf besturen.

Dat is precies de gedachte van maker Bromet, vertelde hij in Pauw. “Ik zie zo veel nonchalance en onvoorzichtigheid in het verkeer, elke dag.”

“Ik dacht op een gegeven moment, ik zou die mensen wel willen inpeperen: kijk nou toch uit. Want als je een dodelijk ongeluk veroorzaakt, is dat voor jezelf zo vreselijk ingrijpend. Stap niet zo gedachteloos in de auto, maar realiseer je: het is een soort moordwapen waar je over beschikt.”

Bekijk hier de hele documentaire.