Rachels Kookschrift

Ze doet al een aantal jaar mee in het circuit van populaire kookboekenauteurs, culibloggers en televisiechefs dat we voor het gemak maar even de ‘food world’ zullen noemen: Rachel Khoo. Geboren en opgegroeid in Londen, afgestudeerd aan een designschool, vertrok ze naar Parijs om te werken als au pair en een opleiding te volgen tot patisserie chef aan de gerenommeerde Franse Cordon Bleu kookschool.

Werkervaring deed Khoo op in de Parijse kookboekwinkel La Cocotte. Inmiddels heeft ze een handvol boeken op haar naam staan, waaronder eentje over muesli en een over broodbeleg. In 2012 verscheen My Little Paris Kitchen waarmee ze definitief doorbrak en die haar een eigen televisieserie opleverde.

Onlangs verscheen haar vijfde titel: Rachel Khoo’s Kookschrift, een boek waarin ze wat internationaler te werk gaat dan in haar eerdere, op Frankrijk georiënteerde bundels. Zo staat er onder andere een recept voor sticky kip met Maleisische salade in – Khoo’s familie van vaders kant bestaat uit naar Maleisië geëmigreerde Chinezen – gestoomde broodjes met teriyakizalm, een Aziatisch noedelsoepje en enkele gerechten met smaakmakers uit het Midden-Oosten.

Khoo geeft graag haar eigen draai aan klassieke recepten. Originele Maleisische kip vindt ze veel te pittig en dus laat ze de chilipeper weg. Ergens wel jammer, ik zou liever wat minder toevoegen dan helemaal geen chili, want die pittigheid geeft een mooie balans aan de zoete en zoute smaken. Maar goed, het is een sympathiek boek, fijn vormgegeven (de afgeronde hoekjes geven het een echt schriftgevoel) en met weliswaar wat lange, maar toch heel maakbare recepten.

We gaan er deze week drie uit maken. Gepocheerde venkel met garnalen en amandelen, forel met couscous en, het spannendste recept wat mij betreft: kruidige eendenham. Ik heb nog nooit zelf ham gemaakt, laat staan eendenham. Maar dit recept vraagt erom uitgeprobeerd te worden. Eendenborst wordt ingewreven met een mengsel van zout en suiker, peper, jeneverbes en sinaasappelzest en moet dan net als je met gravad lax een paar dagen marineren, terwijl het strak ingewikkeld is met plastic folie. Na nog eens minimaal 2 weken drogen (uiteraard in de koelkast) heb je dan homemade ham. Hoe cool is dat?