Boskalis draait Fugro vrolijk de duimschroeven nog wat aan

Boskalis wil met Fugro samenwerken. Fugro wil niet. Hoe voert Boskalis de druk op?

Een schip van Fugro in de haven van Singapore. Het assisteert bij oliewinning op zee. Foto Munshi Ahmed/Bloomberg

En dat is vier.

Met de voordracht van ‘multicommissaris’ Jeroen van der Veer als nieuwe toezichthouder heeft baggerbedrijf Boskalis een vierde stap gezet naar een alliantie met bodemonderzoeker Fugro, dat daar juist helemaal niet van gediend is.

Eerst deed Boskalis (3,2 miljard euro omzet, 8.500 werknemers) een reeks overrompelende beursaankopen van aandelen Fugro (2,6 miljard euro omzet, 13.500 werknemers). Dat begon vier maanden geleden toen de koers van Fugro meer dan gehalveerd was na het derde winstalarm op rij. Boskalis bezit nu 25,1 procent van de aandelen en is de grootste belegger van Fugro. Wat wil Boskalis? Dat is gissen. De beste aanwijzing geeft het jaarverslag van Boskalis. Daarin wordt Fugro aangeprezen met: de activiteiten en werkwijze sluiten nauw aan bij die van Boskalis.

Na elke grote aankoop – en het gaat met 5 procent van de aandelen tegelijk (waarde 50 à 60 miljoen euro) verstuurt Boskalis een persbericht. Elke keer reageert Fugro met een afkeurend tegenbericht dat men zelfstandig wil blijven. Maar na elke nieuwe aankoop van Boskalis klinken de papieren tegenwerpingen machtelozer.

De tweede stap van Boskalis, op 17 maart, was een rechtszaak. Boskalis wilde dat op de vergadering van aandeelhouders van Fugro, op 30 april, gepraat én gestemd kan worden over een speciale stichting op de Nederlandse Antillen die Fugro moet beschermen tegen ongewenste opkopers. Ongewenst in de ogen van het bestuur en de commissarissen van Fugro, maar misschien wel gewenst in de ogen van beleggers die een overnamebod met vette overnamepremie zien gloren.

Ouderwetse gifpil

De gewraakte beschermingsconstructie kan ingezet worden om belangrijke werkmaatschappijen van Fugro voor een habbekrats te verkopen aan een Antilliaanse stichting. Met andere woorden: wie erin slaagt Fugro over te nemen, kan alsnog belangrijk bezit zien verdwijnen. Daarmee is deze stichting bij uitstek een zogeheten gifpil, die overnames moet ontmoedigen.

Gifpillen waren populair in de ‘wilde’ jaren 80 van de vorige eeuw toen financiële avonturiers de beurzen onveilig maakten. Nu zijn ze gedateerd. Zij passen niet in de correcte omgang tussen bedrijven en beleggers en vallen buiten modern ondernemingsbestuur. De rechter dacht daar echter anders over. Hij kwalificeerde de gifpil als strategie en wees het bestuur van Fugro aan als degene die daarover beslist, niet de beleggers.

De uitkomst is: aandeelhouders kunnen op 30 april wel praten over „recente gebeurtenissen” (lees: Boskalis, bescherming, reactie van het Fugro-bestuur), maar niet stemmen. Toch moet een vertegenwoordiger van Boskalis daar de zaal met beleggers kunnen mobiliseren tegen de beschermingsconstructie.

Onder de grote beleggers van Fugro zijn Amerikaanse en Schotse geldbeheerders die hun stem wel willen verheffen en opkomen voor aandeelhoudersrechten. Want de beschermingsmaatregel die Boskalis op de korrel heeft genomen lijkt in niets op een reguliere regeling waarmee een bedrijf tijd kan winnen om bijvoorbeeld een hoger overnamebod voor beleggers af te dwingen. Of betere voorwaarden voor het personeel.

Na de verloren rechtszaak kocht Boskalis nogmaals 5 procent van de Fugro-aandelen. Dat was stap drie.

Nu volgt stap vier. De commissarissen van Boskalis willen oud-Shell-topman Van der Veer (1947) toevoegen aan hun raad. Hij neemt de plaats in van Marcel Kramer (1950), de voormalig topman van staatsbedrijf Gasunie die nu onder meer adviseur is van het Russische staatsbedrijf Gazprom. Kramer vertrekt vanwege „werkzaamheden elders”. Hebben zijn Russische connectie en de oplopende militaire en diplomatie spanningen met Rusland daar iets mee te maken?

Zijn opvolger, multicommissaris Van der Veer was – o toeval – vijf jaar geleden vicevoorzitter van een adviescommissie voor een nieuwe NAVO-strategie. Bovenal: Van der Veer is Shell. Precies de categorie klanten van Fugro. De voordracht van Van der Veer is weer een signaal van Boskalis aan Fugro: wij halen extra kennis van jullie klanten aan boord. Wij leggen de basis voor samenwerkingsrelaties. Want Van der Veer is niet zomaar geschikt. Nee. Hij is „zeer geschikt.”