Archief Rembo en Rembo online. Dus ook deze drie allervieste fragmenten

Het is jeugdsentiment voor veel mensen. Ranzig, goor, politiek incorrect jeugdsentiment. Maar jeugdsentiment. Het hele archief van cultserie Rembo en Rembo is vandaag online gezet. Ter ere daarvan: de drie allervieste fragmenten, geselecteerd door onze mediaredactie.

Maxim Hartman (links) en Theo Wesselo (rechts) als Rembo en Rembo. Screenshot via YouTube (VPRO)

Het is jeugdsentiment voor veel mensen. Ranzig, goor, politiek incorrect jeugdsentiment. Maar jeugdsentiment. Rembo en Rembo, de cultserie die Maxim Hartman en Theo Wesselo van 1987 tot 1997 voor de VPRO maakten, heeft een speciaal plekje in de harten van een generatie, en nu ook een speciaal plekje online. De omroep heeft het archief van de komische serie online gezet, en dus zijn alle fragmenten terug te kijken.


De politieagent, Rumboon en Rumboon, de familie Magdat, de twee homo’s. “Bovenmaatse humor van de een na bovenste plank”, was de slogan. Veel te flauw of geniaal, gewoon ordinair of heerlijk vies. Vanwege de harde kern fans lijkt het alsof het absurdistische Rembo en Rembo tegenwoordig als de tweede opties wordt beschouwd. Maar het was niet meteen populair, zo zei Hartman in 2009 in nrc.next (€), toen er een laatste interview met de twee typetjes plaatsvond in Rotterdam:

“We kregen boze brieven, dat het te vies zou zijn.”

Wat de aantrekkingskracht van een programma als Rembo en Rembo toch was, net als het eveneens grove Purno de Purno (ook VPRO) bijvoorbeeld? Mediaredacteur Eva de Valk probeerde het in 2011 in NRC Handelsblad onder woorden te brengen (€):

“Spannend vond ik die programma’s. En soms ook een beetje eng. Het was héél duidelijk dat er dingen gebeurden die eigenlijk niet mochten – zelfs er naar kijken voelde al ondeugend. En precies daarom keek ik. ’s Zondags werd ik vroeg wakker met kriebels in mijn buik. Dan sloop ik in mijn Fido Dido-pyjama naar beneden en wachtte net zo lang voor het testbeeld – dat wonderlijke, net niet symmetrische, kleurrijke beeld – tot het zover was.”

Onnavolgbaar

Ter ere van het feit dat het archief van de serie nu online staat, interviewde de VPRO Gids Hartman en Wesselo. Nou was Rembo en Rembo al absurdistisch, een gesprek met de twee, achttien jaar na de laatste aflevering, is onnavolgbaar. Zoals Hartman ook terecht zegt in het stuk: “Wij zijn samen gevaarlijk. We staan in de top dertig van moeilijk te interviewen mensen.”

Want het gaat veelal over niets, het interview bestaat voor driekwart uit non-antwoorden en bruggetjes naar niets. Vermakelijk is het wel. Ze willen (gelukkig) nog wel wat kwijt over Rembo en Rembo, maar vooral omdat ze het zielig vinden voor de auteur dat het tot dan toe nergens over ging. Zo weten we aan het einde dat de scripts voor de sketches er nog zijn, dat er maanden aan het programma werd gemonteerd, wat een “luxepositie” was, en dat Wesselo geen favoriete sketch heeft, maar dat hij zich ook voor geen een schaamt. Daarna gaat het vooral nog over Nieuwsuur-presentator Mariëlle Tweebeeke.

Drie heel vieze fragmenten

We hebben voor de gelegenheid onze mediaredactie gevraagd suggesties te doen voor de drie vieste fragmenten - want dat was de serie toch heel vaak - uit de geschiedenis van Rembo en Rembo. Uitleg lijkt ons overbodig.

De drol in het park

Pindakaas maken

Kunst met snot