Fronsende Fransen

Zuid-Afrika ontdekt dat minder meer is. Harold Hamersma proeft peer.

Zuid-Afrika is zichzelf aan het herontdekken. Veel wijnmakers gaan terug in de tijd om aldus een stap voorwaarts te maken. Oude wijngaarden worden gereanimeerd. Bijkans vergeten druivenrassen weten zich weer volop in de belangstelling. Weg bij de uitwisselbare chardonnays en merlots, wordt geëxperimenteerd met palomino en cinsault, druiven die ooit mede de fundering vormden van de Zuid-Afrikaanse wijnindustrie. Tegelijkertijd zijn de schijnwerpers gericht op chenin blanc. Met bijna 20 procent van het totale wijngaardareaal is dit verreweg de grootste druif in Zuid-Afrika. Eentje die met name zijn weg vindt naar supermarktliters of tekent voor andere vriendelijk geprijsde dorstlessertjes. En ook de brandyindustrie toont zich een dankbare afnemer.

Lazarus

Tegenwoordig wordt er echter gekeken of er niet nog meer liters uitgeperst kunnen worden, maar juist minder. Kwaliteit gaat boven kwantiteit. Nu heeft wijnmaker Josef Lazarus (geef toe, een geweldige achternaam) er overigens nooit over gepiekerd om zijn dertig jaar oude chenin blanc-stokken te rooien. Integendeel, hij koestert het slechts 0,6 hectare tellende wijngaardje op Lazanou, zijn biologische boutique winery in Wellington. Onlangs kwam hij even bij mij langs in Amsterdam. Vanwege Prowein, een internationale wijnbeurs in Düsseldorf, was hij toch in de buurt. Lazarus had zijn verse oogst 2014 oogst meegenomen en die beviel mij zeer. Ik noteerde: ‘kittig en pittig, geschild peertje dringt voor bij mandarijn, honingspat, limoenzest dirigeert richting een frisse finale’. Maar Lazarus had nog wat in zijn handbagage: zijn nieuwe viognier. Lazarus vertelt, terwijl hij inschenkt, dat een Franse wijnmaker deze Bio Millésime proefde op de biovakbeurs in Montpellier. „Hij fronste alleen maar. Daarna liep hij weg zonder iets te zeggen. Ik was bang dat ik er met mijn wijn helemaal naast zat. Maar na een half uur kwam hij terug, met in zijn spoor vijftien vrienden. ‘Zo hoort viognier te zijn’, deelde hij ze bijna plechtig mede.” Een fronsende Fransman en vijftien vrienden… Ik suggereerde Lazarus dat dat misschien zelfs een mooiere beloning was dan de gouden medaille die hij in Zuid-Afrika tijdens de Michelangelo wijnwedstrijd voor zijn chenin blanc had gekregen.