Ooit zou ’t fout gaan met Steve Stunt

Minister van Staat, verdacht van verkrachting, leidde een politiek rock-’n-rollbestaan.

Steve Stevaert in 2004 foto Tim Dirven / hh

Als succesvol café-uitbater in de politiek beland, met een overdosis charisma en sexappeal. Wonderkind én brokkenpiloot: Steve Stevaert, Belgisch minister van Staat. Zijn bijnaam luidde niet voor niets ‘Steve Stunt’.

Gisteren werd zijn ontzielde lichaam opgedregd uit het Albertkanaal, dicht bij zijn woning in het Belgisch-Limburgse Hasselt, na een grootscheepse zoekactie met sonarboten en duikers. Justitie sluit niet uit dat Stevaert (60), nestor van de Vlaamse sociaal-democratische partij SP.A, zelfmoord heeft gepleegd.

Het nieuws van Stevaerts tragische dood kwam een half etmaal nadat donderdagochtend bekend was geworden dat er een strafzaak tegen hem zou worden geopend wegens verdenking van verkrachting. Een paar uur later werden Stevaerts fiets en jas gevonden bij het kanaal.

We verliezen „een hele goeie vriend”, zei een geëmotioneerde Bruno Tobback, de huidige SP.A-voorzitter.

‘Het zwarte einde van een politieke komeet’, schrijft het Vlaamse dagblad De Standaard. In een interview met die krant zei Stevaert in 2007 over zijn doodsangst: „Ik wil sterven zoals ik geleefd heb.”

Stevaert was sinds 2006 getrouwd met de vrouw met wie hij al langere tijd samenwoonde.

‘Verkrachting, met de verzwarende omstandigheid dat hij gebruik heeft gemaakt van zijn gezag en de faciliteiten die zijn functies hem verlenen’, luidde de aanklacht tegen Stevaert. Tot 2009 was hij nog gouverneur van de provincie Limburg, maar sindsdien niet meer politiek actief. Wel bekleedde hij de laatste jaren tal van bestuursfuncties in het bedrijfsleven en de publieke sector.

De verkrachtingszaak dateert van 2010, toen Stevaert samen met een woordvoerster van een overheidsdienst te gast was in een televisieprogramma. De twee, die elkaar in de tv-studio voor het eerst ontmoetten, gingen na de opnames naar een restaurant en belandden vervolgens op Stevaerts kantoor in Brussel. De minister van Staat zou de vrouw daar hebben verkracht en daarna zijn chauffeur opdracht hebben gegeven om haar terug te brengen naar haar auto.

Rock-’n-roll

Pas in 2013 diende de vrouw een klacht in tegen Stevaert, die in het daaropvolgende onderzoek bekende „seksuele betrekkingen” te hebben gehad „met instemming van de vrouw”. Dat het tot een strafzaak zou komen, zoals gisteren bekend werd, kwam voor Stevaert als een verrassing. „Ik val totaal uit de lucht”, reageerde hij.

Met zijn dood komt er een einde aan een politiek leven dat meer weg heeft van een rock-’n-rollbestaan. Op zijn vijftiende begon hij, met koksdiploma, een zegetocht door de Vlaamse horeca. Hij kocht en verkocht kroegen en verdiende een fortuin, nog vóór hij als 28-jarige zijn politieke debuut maakte als provincieraadslid. Daarna ging het hard. Te hard, waarschuwden destijds vriend en vijand als Stevaert zich weer waagde aan een nieuw avontuur. Hij was, in korte tijd, burgemeester, parlementariër, vicepremier in Vlaanderen, partijvoorzitter en provinciegouverneur. In de tussentijd schreef hij nog politieke boeken én een kookboek, Koken met Steve.

Steve was moe

Hij werd versleten voor God, en zijn partij SP.A profiteerde: Stevaert was de laatste Vlaamse sociaal-democraat die de SP.A aan verkiezingsoverwinningen hielp. Hij was ook een graag geziene gast bij zusterpartij PvdA in Nederland.

Stevaerts vertrek als ‘gezicht’ van de SP.A luidde de crisis in waarin die partij nog altijd verkeert.

„Steve was een heel warm mens”, zeggen Hasseltenaren die gisteren bij het kanaal vol ongeloof toekeken tijdens de zoektocht naar Stevaerts lichaam . „Altijd benaderbaar, je liep ’m overal tegen ’t lijf in Hasselt. Maar de laatste jaren zagen we hem steeds minder.”

In 2011 was het genoeg geweest – publiekslieveling Stevaert schuwde plots de publiciteit. „Steve is moe”, schreven Vlaamse kranten.

Hij werd er dat jaar van beschuldigd zijn publieke functies – als bestuurder bij vooral energiebedrijven – te misbruiken voor eigen gewin. De sociaal-democratische SP.A had hem niet meer nodig. Zijn broer Tony pleegde zelfmoord. En ondertussen werd Stevaert afgeperst door een Marokkaanse vrouw die na een affaire dreigde om de stiekem opgenomen videobeelden van hun intieme scènes naar buiten te brengen.

De vrouw eiste 666.000 euro, waarop Stevaert een rechtszaak aanspande. De zaak werd weliswaar geseponeerd, maar Stevaerts reputatie kreeg een flinke knauw, aldus Belgische media. Stevaert liet zich door vrouwen betoveren. Ooit zou het fout lopen, voorspelden intimi.

„Het socialisme zal gezellig zijn, of niet zijn”, was een bekende uitspraak van Stevaert in de jaren dat hij nog de politieke ‘God van Vlaanderen’ werd genoemd. Als burgemeester van Hasselt voerde hij gratis openbaar vervoer in die stad in. Het maakte hem tot stemmenkanon.

Maar die ‘gratispolitiek’ van Steve Stunt – waarover zijn politieke vijanden lacherig deden – is niet zijn enige erfenis. Stevaert was vooral de cafébaas die de taal van het volk sprak, zegt de christen-democratische parlementariër Eric Van Rompuy. „Steve maakte ingewikkeld beleid begrijpelijk voor kiezers.”