Kan het bestuur van Randstad wat langzamer praten?

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: De aandeelhoudersvergadering van Randstad op het hoofdkantoor in Diemen

Wie: Randstad-CEO Jacques van den Broek, zijn raad van bestuur, de raad van commissarissen onder leiding van voorzitter Fritz Frölich, en de aandeelhouders

Zijn ze het eens met de jaarrekening over het boekjaar 2014? Ja.
En mag Barbara Borra toetreden tot de raad van commissarissen? Ja hoor.
Mogen ze Deloitte herbenoemen tot accountant voor het boekjaar 2016? Best.

Met elk voorstel stemmen de aandeelhouders van Randstad (jaaromzet 17 miljard euro, 28.000 werknemers) in. Die zijn niet zo moeilijk. Ze zijn gezellig op uitje. En aardig op leeftijd. Een tikje hardhorend, en een heel klein beetje traag, zo nu en dan. Maar goed, dat moet het bestuur maar gewoon begrijpen, vinden ze.

Rustig, rustig! De aandeelhouders van Randstad zijn niet zo snel #ava #randstad

Een foto die is geplaatst door Bo&Caro (@boencaro) op

“Ik ben niet zo snel als u, meneer Frölich”, zegt een man voorin, gebogen over een A4’tje vol vragen. De voorzitter knikt. Geen probleem, steek van wal. En zo wordt elke aandeelhouderszorg geduldig weggenomen door de dertien bestuurs- en commissieleden vanachter hun microfoon.

Of ze wel genoeg doen voor mensen met een arbeidsbeperking.
Jawel. Ze steunen de stichting van Lucille Werner.

Of het nu echt nodig is dat ze het Britse Formule-1-team Williams sponsoren. Kunnen daar niet het Concertgebouworkest van maken?
Nee. “Het zijn populaire events hoor, die races. Doordat de Williams-monteurs rondlopen met Randstad-shirts, waren wij afgelopen jaar bekender dan Manpower”, aldus Frölich.

Of het bestuur nog steeds in BMW’s rondrijdt.
“Nee. Ik heb net een Tesla gekocht”, zegt Chris Heutink – CEO Randstad Groep Nederland.

Gegniffel. Athans, zo leek het. Rechts voorin wordt een man hard op zijn rug geslagen door zijn buurman. Stikgeluiden, gerochel. Bezorgde blikken. Gaat goed, gaat goed, gebaren de twee.

Leek het toch nog even spannend te worden, fluistert een man met gehoorapparaat zijn vrouw toe. Ze knikt. Ach, ze vermaken zich toch wel. Met het zware, Duitse accent van Frölich bijvoorbeeld. “Arbaitskelegenkeid”, doen ze hem net iets te hard na, “Oitsloitoeng.”

Ook valt er genoeg te zeggen over het kapsel van de vrouw van Randstad-oprichter Frits Goldschmeding. En zijn er gratis pennen die ze in hun tassen kunnen laten glijden. En pepermuntjes. Misschien, heel misschien, gaan ze volgend jaar niet meer, denken ze.

Maar, toegegeven, dat zeiden ze vorig jaar ook.