Hou toch op met die Zweedse propaganda

NRC-lezer Robert Mulder ergert zich dood aan al die positieve verhalen over Zweden in Nederlandse media. Als kenner van dat land kent hij de schaduwzijde.


Waarom Zweedse vrouwen wel fulltime werken – en niet opgejaagd zijn
: Af en toe duikt er weer zo’n verhaal op uit de Zweedse propagandamachine. Ik ken Zweden als mijn broekzak. Mijn kinderen zijn Zweeds en mijn kleinkinderen zijn Zweeds en ze wonen allemaal in Zweden.

De Zweedse exportverhalen gaan altijd over hetzelfde: de kinderopvang en de ouderdagen. Nooit lees je hoe het die kinderen verder vergaat. Over drankgebruik (helaas een cliché dat waar is), de criminaliteit, die tot de hoogste van Europa hoort – waaronder veel huiselijk geweld – de zelfmoord onder jongeren (ik heb in de trein van Stockholm naar Uppsala nog een jongen losgeknoopt die zich in het toilet had verhangen).

Ik zie met eigen ogen hoe mijn dochter en schoondochter zich net als Nederlandse moeders rot moeten rennen om – met bijbaantjes – rond te kunnen komen.

In Nederland laten de Zweden voortdurend merken hoe geweldig ze het allemaal doen en hoe achterlijk wij zijn.

Ook Noren, Denen en Finnen ergeren zich aan deze Zweedse attitude. Waarom scoren Zweden hoog in statistieken? Omdat ze geleerd hebben dat het niet netjes is om je kritisch over vlag en vaderland uit te laten.

Ten slotte: hoe kan het, met onze slechte voorzieningen voor kind en moeder, dat de Nederlandse kinderen de gelukkigste van de wereld zijn? Ook een statistiek, maar misschien is er meer dan de – ontegenzeggelijk – goede kinder- en moederopvang.

Robert Mulder, Groningen