Brieven

Geen talent naar salaris

In zijn opiniestuk (30/3) probeert Jan Bouwens, hoogleraar accounting, te beargumenteren waarom een hoger salaris tot beter bankbestuur leidt. Daarbij wordt de (historisch) lineaire relatie tussen de ‘complexiteit van bedrijven’ en het salaris als rechtvaardiging voor de salarisstijging van de ABN-top aangedragen. Er wordt hiermee gesuggereerd dat deze relatie causaal is, hiervoor wordt echter geen onderbouwing gegeven. De opwarming van de aarde kan ook uitgezet worden tegen deze salarisstijging – daarmee is oorzakelijkheid niet aangetoond. Daarnaast is er geen beroepsgroep waarbij de complexiteit niet toeneemt, in de meeste sectoren komt dit echter niet tot uiting in een dergelijke stijging van het inkomen.

In het artikel wordt nog een poging gedaan om ons ervan te overtuigen dat er een relatie bestaat tussen talent van de manager, diens salariseis en zijn kans op succes (beurswaarde bank). Retoriek laat hier geen ruimte voor argumenten.

Het niet doorgaan van de salarisverhoging biedt een uitgelezen kans aan het management om dit aan te tonen: „bij niet marktconform belonen draineert talent naar het buitenland”. Als dit nu niet gebeurt, dan resten er twee mogelijkheden: de stelling klopt niet of het talent is niet zo groot als de salariseisen doen vermoeden.

Chloorkip

Nu de peroxyazijnzuurkip

Minister Ploumen garandeert dat TTIP niet zal leiden tot toelating van de chloorkip (26/3). Milieuorganisatie Friends of the Earth bracht echter aan het licht dat de Europese Commissie, onder druk van de VS, al dit jaar kippenvlees met een peroxyazijnzuurbehandeling wil toelaten. Dus totaal in tegenspraak met de belofte van Ploumen. Ook de Europese milieu-, dierenwelzijns- en arbeidsstandaarden liggen onder vuur. De volgende trucs heeft men nog in petto:

(1) TTIP erkent, in overeenstemming met het WTO-verdrag, alleen voedselveiligheid als reden om importen tegen te houden. Overige genoemde Europese standaarden zullen niet langer beschermd kunnen worden. Dan gaat Mutual Recognition of standards gelden: Amerikaanse producten die met lagere standaarden zijn geproduceerd, mogen toch de Europese markt op. Dit leidt tot oneerlijke concurrentie voor Europese producenten die wel moeten voldoen aan de Europese standaarden. Zij zullen ook pleiten voor lagere standaarden.

(2) Politici zullen deze ook niet durven te verhogen uit angst voor miljardenclaims, als het ISDS van kracht wordt. Verder krijgen zij tegenwerking; wetsvoorstellen worden nu eerst beoordeeld op ‘handelsverstoring’ via de Regulatory Cooperation Body.

(3) TTIP zal een zogenaamd living agreement worden. Als de huidige ophef is gaan liggen zullen, buiten het zicht van de politici, standaarden worden verlaagd. De slinkse toelating van de peroxyazijnzuurkip belooft weinig goeds.

Guus Geurts Auteur Wereldvoedsel – Pleidooi voor een rechtvaardige en ecologische voedselvoorziening