Schroefrat

Voor de collectie ‘Dode dieren met een verhaal’ van het Natuurhistorisch Museum krijg ik soms mummies aangeboden – meestal volledig verdroogde ratten, muizen of katten. Die kadavers zijn binnenshuis gevonden op kurkdroge plekken, daar waar de natuurlijke decompositie op het juiste moment is gestopt zodat huid en skelet in de oorspronkelijke samenhang zijn bewaard. Omdat het drama in het verhaal ontbreekt, verdienen die mummies geen plaats in de eregalerij. De laatste die ik binnenkreeg wel.

Het is een rat die Leo Eeuwijk compleet verdroogd vond in zijn huis aan de Lange Haven in Schiedam: „Tussen de vloer en het plafond, bij een verbouwing in maart 1987. Ik heb hem al die jaren bewaard.” Waarom is mij meteen duidelijk. Achter in de kop zit een kruiskopschroef die de huid van de nek en een deel van de rest van het lichaam heeft opgestroopt. Het arme knaagdier moet tussen de vloer volkomen zijn verrast.

De schroef (35 mm) liet zich moeiteloos uit het harde vel draaien en bleek de schedel niet geraakt te hebben. Vermoedelijk overleefde de rat de punctie met de schroef, maar werd er wel door vastgenageld en stierf uiteindelijk een dramatische dood.