Groovy maar weinig vernieuwend

Na slow cooking en slow travelling is er ook ‘slow listening’. De Londense producer Fort Romeau komt uit de stad van dubstep en pompende house, maar heeft zelf meer met een langzaam ontbrandende groove. Dankzij marathonsets in de Panoramabar in Berlijn en club Robert Jonhnson in Frankfurt ontwikkelde Mike Greene een voorliefde voor langgerekte house. Greenes wereld, op zijn tweede album Insides samengevat in acht tracks van soms wel tien minuten, is een aangenaam sensuele golf waarin je je kan verliezen. De punchy vierkwartskicks maken het onderscheid tussen wiegeliedje en dansmuziek. De opbouw van sommige nummers doet wat geforceerd aan, zoals ‘All I Want’, dat na een lange break met wat cheezy akkoorden duidelijk is bedoeld om clubbers die echt niet meer op hun benen kunnen staan nog eens richting dansvloer te duwen. Er zitten verrassende details in titelsong ‘Insides’, en er komt onverstaanbaar vervormde zang voorbij op ‘Not a Word’ – een grappige woordspeling. Echt vernieuwend is het album niet. De kabbelende synthesizer-muziek – opgenomen op tape – is perfect voor de vroege uurtjes in de club, maar hebben we zeker al eens eerder gehoord.