Column

Linda de Mol met bril en licht overgewicht

Linda de Mol in ‘Familie Kruys’ (RTL4).

Van de drie lichte dramaseries die Linda de Mol voor Talpa en RTL bedacht, zal Familie Kruys wellicht lagere kijkcijfers halen dan Gooische Vrouwen en Divorce, maar het is wel de sympathiekste en meest geraffineerde. Het tempo ligt wat hoger en De Mol durft meer zwarte kanten van zichzelf te laten zien. Zij speelt een Bridget Jones-achtige styliste van de sterren die met overgewicht worstelt.

De belangrijkste inspiratie was de Amerikaanse serie Modern Family, die hier werd uitgezonden door RTL5; de eerste vier seizoenen staan op Netflix. Maar de serie bereikte hier niet dezelfde heldenstatus als in de VS, vermoedelijk omdat wij niet zo opkijken van een familie met een adopterend homostel en een oude vader, die hertrouwt met een jonge Colombiaanse.

De rivaliteit tussen dochter (De Mol) en ordinaire stiefmoeder (hier een Roemeense, met groot ingetogen talent voor schmieren gespeeld door Elise Schaap) werd overgenomen door scenaristen Jacqueline Epskamp en Haye van der Heyden. Dat script belooft in de eerste aflevering al veel goeds. De zelfspot van een ster als Linda de Mol gaat verder dan in Gooische Vrouwen. Ze durft lelijk te zijn, uiterlijk en innerlijk, raapt de drollen van een verwend kattenbeest op en gedraagt zich honds tegen de klusjesman (Marcel Musters), op wie ze onherroepelijk verliefd gaat worden.

Het ongemakkelijke gesprek waarin vader (Hans Dagelet) aan de kinderen zijn geliefde Ruxandra voorstelt, doet denken aan de sublieme Amerikaanse serie Transparent (nu bij de VPRO op vrijdagavond). Daarin zoekt een gepensioneerde hoogleraar politicologie naar de juiste toon om zijn volwassen kinderen te vertellen dat hij voortaan als vrouw door het leven wil gaan. Die kinderen hebben allemaal zo hun eigen seksuele obsessies, maar ze vormen toch een familie. Transparent is grotendeels geschreven door Jill Soloway, feministe en dochter van een transseksuele vader, die ook het vergelijkbare Six Feet Under schreef.

Als de hoofdpersonen van de ongebruikelijke Familie Kruys in de leader Tom Jones’It's Not Unusual playbacken, is dat een erg aardige, een goed humeur bevorderende scène. Maar de transgressies van de Kruysjes of die in Modern Family zijn kinderspel vergeleken bij de triootjes, het drugsgebruik, de achteloze abortussen, de seks met de oppas en vooral de eenzaamheid van de transseksueel in Transparent.

Kennelijk mikt die op een veel kleiner publiek. Ik bewonder de grenzeloze moed van de makers van Transparent in een televisiecultuur die Modern Family al pikant vindt. Dat zou in Nederland ook gemaakt moeten kunnen worden, naast het brede amusement van een Familie Kruys, met in elke aflevering een gastrol van een BN’er.

Maar het blijft weelde, deze nieuwe gouden eeuw van binnen- en buitenlands televisiedrama . Vanavond begint er weer één, Goedenavond Dames en Heren (MAX).