De kameel die zijn gewei uitleende

Foto Bart Grietens

Tweetakt-Kaap, jaarlijks festival voor jongerenkunst, kiest doorgaans niet voor ‘gemakkelijk’. Eerder voor ‘experiment’ en ‘buitencategorie’. Ieder jaar levert dat tijdens de opening interessante én tenenkrommende voorstellingen op.

A brave new jungle van het Vlaamse collectief Eisbär is zo’n tegenvaller. De voorstelling omvat een band, een wattenwolk waarop weertypen en dictators worden geprojecteerd, een voice-over en twee in bontjassen uitgedoste performers. Die dragen een vage boodschap uit over genormaliseerd kwaad. De voice-over vertelt over ‘the saga of life and death’ in de wildernis en teksten en projecties over globalisering, oprukkende technologie en natuurvernietiging wisselen elkaar af. Het tweetal performers zingt ironische liederen en staat stil. Veel meer is er niet te zien, en veel meer te begrijpen ook niet.

Interessanter en samenhangender is Ich bin wie du, de solo van de Irakese Vlaming Haider Al Timimi. Hij opent – in Michael Jackson-outfit met gewei op hoed – met een verhaal over een kameel die zijn gewei leent aan een hert. Dat gewei komt nooit meer terug, maar de kameel blijft eeuwig zoeken. Al Timimi maakt zo zijn eigen eeuwige zoektocht naar een zowel westerse als oosterse identiteit invoelbaar, met als middelen o.a. hartverscheurende dans en griezelig goede imitaties van Michael Jackson en de Libanese zangeres Fairuz. Hier en daar mist relativering, maar het lukt wél grotewereldproblematiek (de kloof tussen Oost en West) met gevoel voor poëzie te vangen.