Wachten op betere tijden

ABN Amro is in zijn onderdelen een betaalfabriek (eigenlijk een publieke taak), een middelgrote vermogensbeheerder, een bemiddelaar in effecten waarbij de marges steeds verder onder druk staan. Ook is ze een adviseur in financiële producten zoals bij fusies en overnames (conjunctuurafhankelijk) en last but not least een verschaffer van kredieten waarbij het geld dat wordt uitgeleend wordt verkregen uit spaargelden. En dat gedeelte heeft het moeilijk. Toen de rente nog op een substantieel hoger niveau stond, was er altijd veel geld dat renteloos op rekeningen stond. Daar verdiende de bank dan een hoge marge. Nu verwacht de spaarder meer rentevergoeding dan hij op de markt kan krijgen en wil hij voor zijn krediet nauwelijks betalen. Dit samen geeft een moeizaam bedrijfsmodel zonder groei. Uitstel tot betere tijden is een goede zaak; dan neemt de zuinige Nederlander geen onnodig verlies.