Geneeskunde

Ik heb een blauwe maandag geneeskunde gestudeerd aan de Erasmus Universiteit. Binnen drie maanden was ik er klaar mee. Als je geïnteresseerd bent in het vak is het prachtig. Maar als je, zoals ik, een 9,5 had als eindcijfer voor geschiedenis op het Erasmiaans, is het wellicht niet de juiste studie.

De boeken die ik voor geneeskunde had gekocht waren me een potje prijzig. Dus hing ik een briefje op – dit was voor het tijdperk van Marktplaats – waarin ik de peperdure boeken over cellen en organen te koop deed. Vrij snel werd ik gebeld door iemand die de boeken wilde overnemen. We spraken af in het universiteitsgebouw Hoboken. Een vriendelijke jongedame met een mooie hoofddoek kwam aanlopen. Ik stak mijn hand uit om me voor te stellen. Maar ze weigerde: „Mag niet van mijn geloof.”

Ik dacht: Achterlijk mens. Tijdens de studie moet je anamneses opnemen, prostaatonderzoeken oefenen en wat dies meer zij. Hoe word je in hemelsnaam arts met deze middeleeuwse mentaliteit? Bah!

Maar die gedachte sprak ik absoluut niet uit. Want ik wilde als arme geschiedenisstudent die geneeskundeboeken kwijt. Ik lachte en zei: „Geen probleem.” Nadat ik de boeken overhandigde gaf zij mij het geld – indirect contact mag kennelijk wel van allah, dan is het opeens niet geil ofzo – en onze wegen scheidden zich.

Dat was vijftien jaar geleden. Afgelopen dinsdag, in 2015 dus, kwam het nieuws naar buiten dat twee vrouwelijke geneeskundestudenten aan de Erasmus Universiteit vrijstelling willen voor het vak praktische klinische vaardigheden omdat ze vanuit hun ‘geloofsoverwegingen’ niet door een man onderzocht willen worden. Want god staat alleen actieve anamnese bij het andere geslacht toe.

Dat er nog steeds dergelijke godsdienstwaanzinnigen rondlopen op universiteiten is tot daar aan toe. Waar ik wel moe van word zijn de zogenaamd progressieve betuttelracisten die het opnemen voor deze in hun ogen permanent ‘zielige moslims’. Maar o wee als een zwartekousengristen soortgelijke dingen eist. Dan zijn diezelfde progressieven opeens fiere voorvechters van secularisme en gendergelijkheid.

De zaak van de onderzoek-door-mannen-weigerende studenten loopt bij het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs.

Ik mag hopen dat het college niet zwicht voor fundamentalisme, van welke religie dan ook. Ondertussen ga ik vanaf nu zwartekousengristenen knuffelen: lang leve genderapartheid in de politiek! Het is gewoon een andere cultuur, en dat moeten we respecteren. De SGP draagt bij aan een kleurrijk en multicultureel Nederland!