De jihad is een plicht voor alle moslims

In de serie Als ik imam was predikt Hanina Ajarai

het geloof dat zij belijdt. Deze week: de jihad.

In de naam van God, de Barmhartige, de Erbarmer,

Mogen niet-moslims ook een onderwerp voor een preek aandragen? Ik weet niet wat andere imams daarvan vinden, maar van mij mag het. Piet Goris uit Epe vroeg via een ingezonden brief of ik niet eens kon uitleggen wat ‘jihad’ nu eigenlijk is. Niet alleen bij niet-moslims heerst veel onduidelijkheid over dit begrip, kennelijk zijn ook heel veel Nederlandse moslims niet op de hoogte van wat dat nu eigenlijk inhoudt. Kijk maar naar die horde jongeren die zogenaamd op jihad gaat naar Syrië.

Om te beginnen: jihad is een plicht voor alle moslims. Eenieder van ons dient zich tot het uiterste in te zetten om, zowel op persoonlijk als maatschappelijk niveau, te strijden tegen het slechte, tegen onrechtvaardigheid en onderdrukking. Want dat is de letterlijke betekenis van het Arabische werkwoord jahada, waarvan jihad het zelfstandig naamwoord is: het streven naar iets en zich (tot het uiterste) inspannen daarvoor. Op persoonlijk vlak moet je bij een dergelijke inspanning denken aan: hoe beperk ik de tijd die ik op sociale media doorbreng, hoe blijf ik als puber met gierende hormonen toch maagd, hoe kan ik mijn woede inhouden, hoe blijf ik af van al dat zoets enzovoorts. Iedereen heeft tenslotte bepaalde instincten die, wanneer je je eraan toegeeft, niets goeds opleveren.

Maar de vijand kan ook buiten jezelf te vinden zijn. En dan komen we aan bij de jihad die veel meer tot de verbeelding spreekt: de gewapende strijd. De islam schuwt oorlog niet als dat nodig is, geen enkele zichzelf respecterende entiteit doet dat. Maar voordat wij moslims ten strijde mogen trekken, moeten er aan heel veel voorwaarden worden voldaan. Het mag ten eerste niet als doel hebben om mensen met het zwaard te bekeren tot de islam, het mag ook niet om land of rijkdom te vergaren of een volk te onderdrukken. Het mag wel om eigen leven, bezit en land te verdedigen. En alleen als alle vreedzame oplossingen, zoals de dialoog, onderhandelingen of vredesverdragen, zijn uitgeput.

En zelfs dan moeten moslims er alles aan doen om niet echt tot bloedvergieten te hoeven overgaan. In de Koran staat: „En maakt tegen hen zo goed als jullie kunnen de bewapening en de inzetbare paarden gereed om daarmee de vijanden van God en jullie vijanden angst aan te jagen, en ook anderen die jullie niet kennen en die God wel kent.” (8:60)

Vervolgens zegt God: „En als zij geneigd zijn tot vrede, wees dan ook daartoe geneigd en stel jouw vertrouwen op God.” (8:61)

Oftewel jaag de vijand de stuipen op het lijf zodat ze niet overgaan tot de aanval en sta open voor vrede zodra de vijand daarnaar neigt.

Maar als het moet, dan moet het. En dan is het belangrijk dat de islamitische strijders waken voor schendingen van het oorlogsrecht: geen burgerslachtoffers maken, krijgsgevangen niet vermoorden, niet plunderen. Logische dingen. En precies hierom vind ik dat de onderstaande Koranverzen bij uitstek slaan op IS: „En er zijn onder de mensen die zeggen: ‘Wij geloven in God en in de Laatste Dag’, terwijl zij geen gelovigen zijn. Zij trachten God en degenen die geloven te bedriegen, maar zij bedriegen alleen zichzelf, terwijl zij het niet beseffen. En als er tot hen wordt gezegd: ‘Zaait geen verderf op aarde’, dan zeggen zij: ‘Voorwaar, wij zijn slechts verbeteraars’. Zij zijn de verderfzaaiers, maar zij beseffen dit niet.” (2:8-12)