Brieven

Veiligheid is retorisch trucje

De VVD’ers Ockje Tellegen en Jeroen van Wijngaarden stellen dat de tegenstelling tussen privacy en veiligheid vals is (NRC, 23/3). De digitale vingerafdruk zou geen aantasting zijn van de persoonlijke levenssfeer, maar een beschermer daarvan. Een vage formulering waarvoor zij geen argumenten aandragen. Zij reduceren de garantie van de persoonlijke levenssfeer tot het waarborgen van de veiligheid van het individu. Ik vraag me af welke plaats de persoonlijke levenssfeer van een verdachte in hun wereldbeeld inneemt.

Dat relateert aan mijn tweede probleem met hun artikel. Veiligheid is voor alles een retorisch trucje, een reactie op populair maatschappelijk sentiment. Tegenstanders van hun standpunt worden door Tellegen en Van Wijngaarden neergezet als ‘leunstoelacademici’ die nooit met de werkelijkheid in contact komen. Dat is makkelijk: hen wordt dus bij voorbaat hun recht van spreken ontzegd.

Het maatschappelijk sentiment lijkt weinig met de rechtsstaat op te hebben, maar daarvoor moet het recht immuun zijn (en politici tot op zekere hoogte ook). Gesprekken met slachtoffers van ernstige misdrijven moeten niet bepalend zijn voor wetgeving. Hier hebben deze ‘liberalen’ te weinig oog voor, net als Teeven en Opstelten. Dat nu uitgerekend liberalen, toch altijd wars van utopisch denken, de mantra omarmen dat meer controle criminaliteit uit kan bannen.

Levenseindekliniek

Negatief beeld is jammer

We zien de laatste maanden met regelmaat berichten in de krant over de Levenseindekliniek. De Toetsingscommissie heeft procedurefouten vastgesteld bij de levensbeëindigingen. Goed dat de Toetsingscommissie met nauwgezetheid naar elk geval van levensbeëindiging kijkt en zorgvuldigheid zwaar meeweegt in haar oordeel. Zo kan de kliniek scherp blijven en wordt een vervagen van grenzen voorkomen.

Door deze aaneenschakeling van berichten kan echter al snel een negatief beeld ontstaan over de handelwijze van de kliniek. Dat zouden wij jammer vinden. Wij hebben een buitengewoon goede ervaring met de kliniek en voelen de behoefte dat ook naar buiten te brengen.

Recent is de moeder van mijn echtgenote door medewerkers van de kliniek naar een zelfgekozen, zachte en goede dood begeleid. Dat ging op zeer zorgvuldige en respectvolle wijze zowel voor mijn schoonmoeder zelf als voor ons als familie. Alle hulde hiervoor.

Frits Quadekker

Eenmansfracties

Van zetelroof geen sprake

Er is gedoe rond Tweede Kamerzetels, nu weer René Leegte (VVD) die na Mark Verheijen (VVD), Johan Houwers (VVD) en Selçuk Öztürk (PvdA) en Tunahan Kuzu (PvdA) in opspraak is. De een vertrekt vrijwillig, de ander is daartoe niet bereid of is van plan zijn zetel wederom in te nemen.

Financiële schandalen rond de VVD’ers zijn niet hetzelfde als principiële opvattingen zoals bij beide PvdA’ers. Zij zijn terecht blijven zitten, de VVD’ers zijn terecht opgestapt of zouden dat moeten doen (Johan Houwers).

De uitgetreden PvdA’ers moesten voor de ‘lieve kabinetsvrede’ het kabinetsstandpunt volgen en kwamen zo in conflict met hun onafhankelijke rol als volksvertegenwoordiger. Minister Plasterk wilde direct daarop een discussie over het inleveren van je zetel nadat je door de fractie op non-actief bent gezet. Non-actief? Wie zorgt voor die inactiviteit en berooft eigenlijk wie? Van zetelroof is geen sprake als je zelf eerder werd beroofd van je onafhankelijke rol als volksvertegenwoordiger door het moeten steunen van een onaanvaardbaar kabinetsbeleid. Nu ligt de VVD weer op ramkoers met de PvdA over het Europese asielbeleid. De VVD die naast de materiële beroving door hun eigen Tweede Kamerleden nu ook kiest voor de immateriële beroving van normen en waarden.

Bert Luijendijk

Managers

Ook anders selecteren

De door Ben Tiggelaar op 21 maart aangehaalde aandachtspunten van Robert Marzano spreken mij zeer aan. Zowel van mijn leraren als van mijn managers waardeer ik de inspirerende het meest, niet degenen met wie de meeste businessdoelstellingen zijn gehaald.

Wil je meer inspirerende managers, dan heeft dit gevolgen voor de personeelsselectie. Niet alleen didactische vaardigheden en curriculummanagement, maar ook inhoudelijke kennis van het werk komen dan hoger op de lijst van vereisten. We vinden het vanzelfsprekend dat een leraar grondige inhoudelijke kennis van zijn onderwerp heeft. Bij de selectie van managers wordt vaak het ‘kunnen managen’ hoger gesteld dan kennis van wat er op de afdeling of in het bedrijf wordt gedaan. Zeker op afdelingsniveau zou inhoudelijke kennis van het werk even belangrijk worden als de door Marzano genoemde vaardigheden.

Arend Jan Klinkhamer

Vliegtuigcrash

Waarom nog dat riempje?

Bij de vliegtuigcrash gisteren in de Alpen kwamen alle inzittenden om. En toch kreeg ik vanochtend in een KLM-toestel weer een futiele demonstratie van het veiligheidsriempje, gevolgd door het onnozele maar dwingende verzoek mijn ‘tafeltje op te klappen’ en het riempje vast te maken. Vanwaar nog deze nonsens? Als het misgaat in de lucht, gaat het meestal goed mis. Wat heb ik aan dat riempje als mijn vliegtuig neerstort? Ben ik straks makkelijker terug te vinden als ik uit elkaar gescheurd in een boomtop hang en er nog ergens een vliegtuigstoel aan me bungelt?

Arjen Benedictus

Correcties en aanvullingen

Dit snijdt hout

De tekening van Willem Holleeder in Het Grote Verhaal (24/3, p. 10-11) is gemaakt door Hennie Houtkoop.

Oudste mens

Bij ‘Oudste mens ter wereld’, geboren in 1887, overleden (23/3, p. 15) was niet de foto geplaatst van de overleden Mexicaanse Leandra Becerra, maar van de 117-jarige Japanse Misao Okawa.

Marianne Hilarides

Bij de necrologie Wonderkind met fabuleuze danstechniek (O&D, 21/3, p. 12) over balletdanseres Marianne Hilarides was de verkeerde foto geplaatst. Hiernaast een foto van Marianne Hilarides in 1961.