Welk bedrijf leest straks jouw tweets?

Alle tweets zijn openbaar. Toch gaat Twitter binnenkort beginnen met de verkoop van tweets aan bedrijven. En je wordt er beter van, zeggen ze: door je tweets leert de adverteerder je kennen.

Twitters nieuwe platform biedt ontwikkelaars makkelijk toegang tot hun database. Foto Andrew Burton/AFP

Het deksel van Twitters schatkist gaat steeds verder open. Zonder terughoudendheid vertelt Chris Moody, die bij Twitter over de datastrategie gaat, de laatste weken in interviews en op conferenties over Twitters ambities om meer tweets uit hun database aan commerciële partijen en onderzoekers te verkopen.

Twitter verkoopt al langer tweets, maar tot nu toe nog op relatief kleine schaal. Het bracht vorig jaar 70 miljoen dollar op, een klein deel van de totale omzet van 1,4 miljard dollar in 2014. Veruit de meeste inkomsten komen uit advertenties. Maar eind 2015 ligt die verhouding waarschijnlijk anders.

In 2012 kwamen de eerste geruchten dat de databureaus Gnip en DataSift mochten grasduinen in de database met tweets. Officieel hield Twitter zich hierover toen nog op de vlakte. Begin vorig jaar gaf het bedrijf een aantal wetenschappers de kans om een kijkje te nemen in de database – onder wie onderzoekers van de Universiteit Twente.

Vorig jaar april werd duidelijk dat Twitter het grootser aan wil pakken toen het databureau Gnip overnam voor 134 miljoen dollar. Gnip-directeur Moody ging zich bij Twitter voortaan bezig houden met de datastrategie. Inmiddels heeft hij een team van 110 mensen onder zich, een aantal dat moet groeien in 2015.

En nu zijn Moody en zijn mensen op campagne. Een zwerm Twitterwerknemers bevolkte het Mobile World Congress in Barcelona begin deze maand, zag techsite Venturebeat. Presentaties, workshops, etentjes, alles om softwareontwikkelaars te verleiden. Twitter vertelde er over hun nieuwe platform waarmee ontwikkelaars eenvoudiger toegang krijgen tot de database en over de mogelijkheden die het graven in tweets allemaal biedt.

Een rammelaar cadeau

Natuurlijk worden twitteraars er alleen maar beter van, zegt Moody tegen de Britse krant The Guardian. Een voorbeeld: een echtpaar dat per vliegtuig naar een pasgeboren kleinkind reist, wordt door het cabinepersoneel gefeliciteerd en vindt op hun stoel een pakje met een rammelaar erin. Dit kan werkelijkheid worden als de maatschappij hun passagiersbestand naast de database van Twitter legt en de tweets, waaronder die van de de grootouders, analyseert.

Leuk, of griezelig natuurlijk. Je kunt nooit weten wie er met je meeleest en wanneer je wordt geconfronteerd met wat je ooit twitterde. In het voorbeeld van de vliegmaatschappij gaat het om een leuke attentie, maar de vliegmaatschappij kan ook heel gericht advertenties op het echtpaar af sturen.

Moody moet regelmatig antwoord geven op bezorgde vragen hierover. De crux zit hem wat Moody betreft in de context die Twitter biedt. „Twitter geeft de mogelijkheid om mensen echt te begrijpen, in de context waarin zij leven”, legt hij aan The Guardian uit.

Als voorbeeld haalt hij zichzelf erbij. Tot nu toe ging het niet veel verder dan dat marketeers wisten dat Chris Moody een man van 48 is. Maar als marketeers uit de 500 miljoen tweets die elke dag de wereld ingestuurd worden de relevante tweets weten te filteren kunnen ze beter inspelen op het leven van twitteraars. „Vanaf nu begrijpen ze dat Chris Moody op dit moment te maken heeft met het overlijden van een van zijn ouders. Ik ben voor de microfoon gaan staan en heb aan de wereld laten weten wat er gebeurt in mijn leven.”

Het verschil met Facebook

Het lijkt erop dat Twitter het volgende sociale medium is dat argeloze gebruikers gaat uitleveren aan de commercie. Twitter is sinds eind 2013 op de beurs dus er moet geld verdiend worden. Maar er is een verschil tussen Twitter en bijvoorbeeld Facebook: tweets zijn per definitie openbaar. Daar is Twitter altijd duidelijk over geweest. Oók de tweets die je met een @ richt tot een persoon. Niet voor niets staat vrijwel bovenaan Twitters privacypagina: ‘What you say on Twitter may be viewed all around the world instantly’. Alleen privéberichten zijn privé (en dat blijven ze ook).

Bij Facebook is de scheidslijn tussen openbare en niet-openbare berichten onduidelijker. Je ziet op Facebook ook advertenties over berichten die je alleen aan je vrienden richtte, of die je vrienden alleen aan hun vrienden richtten. Dat is controversieel. Maar Facebook geeft voor die advertenties geen gegevens of berichten van specifieke gebruikers uit handen.

Adverteerders kunnen bij Facebook aangeven op welke groepen zij hun advertentie willen richten (mannen, 40+, uit Rotterdam, die NRC leuk vinden, etc.) en Facebook bepaalt vervolgens welke gebruikers de advertentie zien. Dit gebeurt binnen Twitter ook, maar vanaf nu zal Twitter dus nog een stap verdergaan: ze geven de database met tweets door. IBM, Oracle en Klout worden onder meer genoemd als partijen die tweets gaan analyseren en de data herpakt gaan doorverkopen.

Moody beseft natuurlijk goed dat hij met elke tweet op een wereldpodium klimt. Menig twitteraar niet. Die heeft een handjevol of een trouwe schare volgers. Voor hem of haar voelt het ‘wereldpodium’ tamelijk intiem. Maar intiem is het podium niet meer te noemen, nu de microfoon een stukje harder is gezet.