Warm ravefeest bij Underworld

In 1994 maakte het Britse trio Underworld de cd Dubnobasswithmyheadman en bracht daarmee twee werelden samen: die van de elektronische house, en die van gitaarband. Zanger/gitarist Karl Hyde werd begeleid door de beats van elektronica-producers Rick Smith en Darren Emerson, wat leidde tot een pulserende versmelting van repetitieve gitaarakkoorden, hypnotiserende zang en omfloerst kloppende ritmes. Die toen ‘nieuwe’ aanpak was een succes.

Gisteren voerde Underworld – dat al die tijd bleef bestaan – Dubnobasswithmyheadman uit in een uitverkocht Paradiso, Amsterdam, voor oude fans en fans die in ’94 nog geboren moesten worden. Tegen een mooi grafische achtergrond van titels en tekstflarden speelden Smith en Darren Price (Darren Emerson vertrok in 2000) hun elektronica live met een prachtig zwoele klank, waar Hyde zijn lispelige woordstromen vloeiend overheen legde.

Hyde memoreerde dat hij twintig jaar geleden voor het laatst in Paradiso optrad, en gaf toe dat hij ooit zijn danspassen had afgekeken van de daar aanwezige gogodanseressen. De nummers werden gisteravond niet eindeloos opgerekt, maar gespeeld zoals ze ooit bedacht waren: popsongs met de bezwering van uitgekiende beats. Tijdens nummers als Rez en Born Slippy (hun doorbraakhit uit 1996) veranderde Paradiso in een groot warm rave-feest, aangevoerd door een 57-jarige man die danste als een meisje.