Een alternatief plan voor de VVD

Omdat de VVD zich zo ongelooflijk begaan toont met vluchtelingen – ‘we willen de grenzen sluiten zodat asielzoekers van buiten Europa zich niet meer aan gevaarlijke boottochten wagen’ - en doorgaans zo oplossingsgericht is ¬– ‘steeds meer vluchtelingen in zee, daar lopen wij niet voor weg’ –, heb ik een beetje met ze meegedacht, zoekend naar een alternatief, uitvoerbaar plan.

Vooropgesteld: de VVD’er moet niets hoeven inleveren. Een voorstel mag onhaalbaar zijn, maar niet ondenkbaar.

Ook moet het administratief goed bij te houden zijn, want na de hypotheekfraude van Houwers, de bonnetjes van Opstelten & Teeven, de nevenfuncties van Leegte en straks de affaire X van meneer Y (laten we er voor het gemak alvast vanuit gaan dat de dominoblamage nog even doorgaat), is de VVD fanatiek op het gebied van bureaucratische integriteit.

Wat de VVD zou kunnen doen: stuur, nu het wintersportseizoen bijna voorbij is, steeds een nieuw groepje leden op clubweekend. Bootschoenen aan, poloknoopjes open en lekker zeilen op de Middellandse Zee. Onderweg plukken ze uit het water wat de lokale kustwacht niet aankan. Het aangename met het nuttige verenigen: een pleziertocht voor de één kan best een reddingstocht zijn voor de ander.

Voor de VVD’er die vreest dat het hier dan te vol wordt: voel je vrij om ruimte te maken. Een hoogopgeleide, rijke westerling die naar elders gaat is geen migrant maar een expat. Maak gebruik van die status.

Je hoeft nauwelijks iets van de verhuizing te merken, een cultuurshock blijft uit: nieuwe spullen ruiken overal hetzelfde en vrienden spreek je via Skype.

Bovendien: een beetje ideologisch VVD’er is een liberaal en gelooft dat ieder voor zijn eigen geluk verantwoordelijk is. Hij erkent dat we allemaal gelukzoekers zijn. Concurrentie is goed voor iedereen: het haalt het beste beest in je naar boven. Trek je die opvatting door, dan is het eigenlijk belachelijk dat er zoiets als een natiestaat bestaat. Volgens het markt- en strijdprincipe van de VVD is voorrecht niet toevallig verspreid: je verwerft het met hard werken.

Dus in plaats van de grenzen te sluiten, moeten ze worden opgeheven. Laat ieder individu voor zijn eigen geluk vechten, laat verbindingen niet verder reiken dan de eigen armen strekken (geheel volgens het zuurstofmaskerprincipe in het vliegtuig: help eerst jezelf, kijk dan of je niet te laat bent om iets voor een ander te doen).

Als het individu vooropstaat, mag achtergrond er niet toe doen.

Iedereen verdient een eerlijke kans op het laten floreren van het eigen belang. Nu is een paspoort een papier van willekeur, niet van een onvermoeibaar ‘invechten’ .

De VVD’er is bang voor de ander omdat hij ’t beest in zichzelf kent.

    • Simone van Saarloos