Japanse etiquette en seks

„Eigenlijk wilden Ward en ik een seksproject doen”, lacht acteur Vincent Rietveld bij de start van Tanizaki. Waarna hij samen met Mara van Vlijmen en Ward Weemhoff billen en borsten ontbloot en foute seksgrappen tapt. Vooraan op het podium zit een traditionele kotospeler – schoolvoorbeeld van strenge Japanse esthetiek. Groter kan het contrast niet zijn.

Tanizaki wordt aldus een voorstelling over Japan, over ver- en onthullen, tegenstellingen, theater maken én toch ook over seks. De Warme Winkel hangt alle thema’s slim op aan het werk van de Japanse schrijver Junichiro Tanizaki (1886-1965). Centraal staat zijn roman De sleutel (1956), waarin een man en zijn vrouw afwisselend dagboeknotities schrijven, met vaak tegenstrijdige visies op hun huwelijksleven. In de voorstelling gaat hun tekst langzaam over in dagboekfragmenten van de acteurs zelf. Hun verslagen van het recente repetitieproces volgen de sociale dynamiek binnen een collectief, inclusief alle jaloezie, twijfel en spanning. Net als in Tanizaki’s voorbeeld blijken de spelers de samenwerking vaak verschillend te ervaren, wat zowel pijnlijke als hilarische momenten oplevert. En net als bij Tanizaki komen er steeds meer seksuele spanningen en erotische fantasieën aan het licht. In de boeken van Tanizaki is de Japanse etiquette vaak een dekmantel voor erotische obsessie. Zo krijgt Rietveld uiteindelijk alsnog zijn zin.