Adembenemend mooi

Het begin van Ori and the Blind Forest zet je op het verkeerde been. Een zomerse bries laat blaadjes ritselen in een bosachtige omgeving, een beerachtig figuur met wit masker beweegt zich traag voort. Het ziet er schitterend uit en er klinkt pianomuziek; je denkt een ingetogen avonturenspel te gaan spelen. Dan opeens gaat de beer dood en bestuur je een razendsnel rondspringend wit wezentje. Er blijkt ongedierte te krioelen tussen het mos en de boomwortels. Er tekenen zich een paar populaire spelsjablonen af; je krijgt steeds nieuwe krachten, waarmee je meer uithoeken van het woud kunt doorzoeken en je gaat tientallen keren dood bij schijnbaar onmogelijke obstakelparkoersen. Maar de pracht en praal blijven: Ori is bij vlagen adembenemend mooi getekend en geanimeerd. En gelukkig zijn de bekende sjablonen aangevuld met verrassende, nieuwe vondsten. Reden om tot het einde door te gaan.

    • Niels `t Hooft