Vrouw uit kelder begint een nieuw leven

Unbreakable Kimmy Schmidt Bizarre comedyserie met hoge grapdichtheid van de makers van 30 Rock.

‘Dr. Franff’ (Martin Short) checkt of de tenen van Jacqueline (Jane Krakowski) wat botox kunnen gebruiken. Op de achtergrond Kimmy (Ellie Kemper). foto Eric Liebowitz/NBC

Wat is dit in godsnaam? Is het grappig? Bizar? Een parodie? De grapdichtheid van de Netflix-serie Unbreakable Kimmy Schmidt is zo hoog dat het de kijker na vijf minuten al duizelt. Ook het thema van deze comedyserie – bedacht door comédienne Tina Fey en haar 30 Rock-partner Robert Carlock – is ronduit bizar.

Kimmy en haar lotgenoten vertellen over hun ervaringen in een Amerikaans tv-programma, waarin ze de ‘Indiana Mole Women’ worden genoemd. Foto: Eric Liebowitz/Netflix

In de eerste aflevering wordt Kimmy Schmidt (Ellie Kemper), een vrouw die met drie dames vijftien jaar lang in een ondergrondse bunker heeft gewoond in Indiana, bevrijd. Kimmy is jarenlang voorgelogen door de geflipte sekteleider Richard, een komische rol van Jon Hamm (Mad Men), die de vrouwen heeft verteld dat de wereld is vergaan en zij de enige overlevenden zijn.

Kimmy gaat in New York samenwonen met de zwarte, homoseksuele, mislukte musicalster Titus Andromedon. Foto: Eric Liebowitz/Netflix

Na haar bevrijding vertelt Kimmy samen met de anderen over haar ervaringen in een Amerikaans tv-programma, waarin ze de ‘Indiana Mole Women’ worden genoemd. Kort daarna besluit ze naar New York te vluchten om in anonimiteit een nieuw leven op te bouwen. Ze gaat samenwonen met de zwarte, homoseksuele, mislukte musicalster Titus Andromedon (Tituss Burgess) en krijgt een baantje bij de rijke Jacqueline (Jane Krakowski).

Het uitgangspunt – vier vrouwen opgesloten in een kelder – klinkt wat luguber, maar is slechts bedacht om Kimmy in deze luchtige comedy een reden te geven om alles en iedereen tegemoet te treden als een overenthousiast kind. Ze laat seksistische bouwvakkers en verwende tieners in verwarring achter dankzij haar eeuwige glimlach en op haar tweede dag in New York concludeert ze tevreden: „Ik heb nu al een kamer met een deur, nieuwe schoenen en een zwarte vriend!”

Kinderachtig, zou je denken. Maar degenen die de humor van Fey (bekend van haar Sarah Palin-imitaties bij Saturday Night Live) en Carlock kennen, weten dat het niet zo simpel ligt. Tussen de vele flauwe grappen bevinden zich ook snoeiharde commentaren op, en inside jokes over, de Amerikaanse samenleving. Onderwerpen als posttraumatische stressstoornis, vooroordelen over ras, afkomst en uiterlijk, de uitbuiting van het individu door de media – het komt allemaal langs. En dat in een razendsnel tempo. Wat dat betreft is Unbreakable Kimmy Schmidt geen serie waar iedereen lol aan beleeft. Wie niet houdt van absurdisme of Naked Gun-achtige woordgrappen, zal toch snel afhaken.

De hoge grapdichtheid en het feit dat comedyseries het tegenwoordig minder goed doen op de kabeltelevisie, was ook de reden dat tv-netwerk NBC uiteindelijk besloot deze creatie van Fey en Carlock niet zelf uit te zenden maar (met een garantie voor minimaal twee seizoenen) door te verkopen aan Netflix.

Een goede keuze, want in tegenstelling tot het simpele Brooklyn Nine Nine en het luchtigere New Girl, biedt deze Netflix-serie geregeld écht slappe-lach-momenten. Neem het bezoek van Kimmy met bazin Jacqueline aan plastisch chirurg Dr. Grant. Het geblondeerde gnoompje (een geniale gastrol van SNL-acteur Martin Short) dat smiespelend de behandelkamer binnenkomt en vanwege zijn strak gebotoxte gezicht geen normaal woord weet uit te brengen, blijkt ‘Dr. Franff’ zelf te zijn. Het is Quasimodo, maar dan in een postmodern jasje gestoken. Een perfecte manier om de westerse fixatie op het schoonheidsideaal even flink te kakken te zetten.