Theo Thijssen-prijs voor Martha Heesen

Kinderboekenschrijver Martha Heesen (1948) krijgt de driejaarlijkse Theo Thijssen-prijs, de belangrijkste prijs voor kinder- en jeugdliteratuur in Nederland. Dit heeft de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde zojuist bekendgemaakt.

De jury prijst in het juryrapport de ‘enorm grote zeggingskracht’ in het oeuvre van Heesen:

‘Martha Heesen brengt ongemerkt in haar kleine verhalen verschillende generaties samen en verkent met veel zin voor nuance en diepgang hun soms pijnlijke, soms ingewikkelde, soms geheimzinnige, maar altijd onverwachte en daardoor spannende familiegeschiedenis. Ze schreef bijna ongemerkt een oeuvre bij elkaar met een enorm grote zeggingskracht. Daar word je stil van.’

Minst bekend

‘Van alle laureaten van de Theo Thijssen-prijs is Heesen (1948) vermoedelijk de minst bekende,’ schrijft NRC-redacteur Thomas de Veen vandaag in NRC Handelsblad:

“Niet zo zichtbaar ook, als voorgaande winnaars Sjoerd Kuyper en Ted van Lieshout, en ook niet zo vaak bekroond. Nooit won ze een Gouden Griffel, zelden prijkt haar naam op een lijstje met belangrijke jeugdauteurs. In de nieuwe jeugdliteratuurgeschiedenis Een land van waan en wijs wordt ze slechts eenmaal genoemd, in een bijzin.”

Heesen had niet gerekend op de prijs. Tegen De Veen zei ze:

“Wat ik dacht toen ik hoorde over de bekroning? Ik dacht: ‘O’. En toen: ‘Ja, god, wat nu?’ Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest denken. Ik had er niet op gerekend, denk ik. Ik ben een enorme twijfelaar aan mijn eigen werk. Niet omdat ik het niet goed vind, maar omdat ik denk: die stomme kinderen lezen dat maar niet, ik timmer niet zo aan de weg. Dan ben je niet zo aanwezig.”

Plezier

In het verleden heeft Heesen momenten gehad dat ze dacht “goh, als mij die Theo Thijssen-prijs nou eens te beurt zou vallen”. Maar naarmate ze ouder werd, nam ze meer afstand van haar werk:

“En dan denk je ook: zal ik niet eens ophouden? Mijn laatste boeken schreef ik nog veel meer voor mijn eigen plezier.”

“Ik heb niet veel contact met m’n publiek. Het is ook een vluchtig publiek: hoe lang ben je nou helemaal elf? Ik schrijf gewoon voor mezelf, omdat ik er plezier aan beleef. Dat vind ik ook de enige echte goede reden om het te doen.”

Debuut

Heesen studeerde Nederlands in Amsterdam en debuteerde op 45-jarige leeftijd met Het plan-Stoffel als kinderboekenschrijfster, na jaren als vertaalster uit het Engels gewerkt te hebben. Sinds haar debuut schreef ze een kleine twintig boeken.

Ze won drie jaar achter elkaar een Zilveren Griffel: in 2000 voor De vloek van Cornelia, in 2001 voor Mijn zusje is een monster en in 2002 voor Stekels. In 2004 ontving Matha Heesen de Gouden Uil voor Jeugdliteratuur voor Toen Faas niet thuiskwam. Met haar boek Bajaar won zij de Gouden Lijst 2012.

De prijs, waaraan een geldbedrag van 60.000 euro is verbonden, wordt uitgereikt in september. De ‘PC Hooftprijs voor kinderliteratuur’ is eerder toegekend aan onder anderen Ted van Lieshout (2009), Peter van Gestel (2006), Imme Dros (2003) en Joke van Leeuwen (2000).

Lees vandaag in NRC Handelsblad: ‘Eerherstel voor onzichtbare Heesen’.